Dil handerîzi-i leb-i cânâne mübtelâ

Gül, bülbül, mum ve pervanenin karşılıklı bağımlılığından ilahi tecelliye varış. Her imge karşılıklı bir tutulmayı gösterir; son beyit bu zinciri Rahman’ın bütün varlıkta görünen tecellisine genişletir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Dil handerîzi-i leb-i cânâne mübtelâ

   Cânâne girye-i dil-i nâlâne mübtelâ

   Gül mâil-i terennüm-i efgânı bülbülün

   Bülbül tebessüm-i gül-i handâne mübtelâ

   Şem' iztırâb-ı âteş-i pervâneye esîr

   Pervâne sûz-i şem'-i şebistâne mübtelâ

   Dürrî eğer hakîkat ile eylesen nigâh

   Hep cümle şey tecelli-i Rahmân'e mübtelâ

   1Gönül, sevgilinin dudağından dökülen gülüşe tutulmuş.

   2Sevgili de inleyen gönlün gözyaşına tutulmuş.

   3Gül, bülbülün inleyişli ezgisini dinlemeye düşkün;

   4bülbül de gülen gülün tebessümüne tutulmuş.

   5Mum, pervanenin ateşteki çırpınışına esir;

   6pervane de gece meclisinin mumunda yanmaya tutulmuş.

   7Ey Dürrî, gerçeğin gözüyle bakarsan,

   8Bütün varlık Rahman’ın tecellisine tutulmuştur.

   Gazel tek yönlü aşk yerine zincirleme bir karşılıklılık kurar: gönül dudağın gülüşüne, sevgili gönlün ağlayışına; gül bülbüle, bülbül güle bağlanır. Mum ile pervane de birbirinin ateşine esirdir. Son beyit bütün varlığı Rahman’ın tecellisine bağlı görür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle