Dil-i sad-çâkı niyâm etse niyâm-ı uşşâk
Dört dizelik şiir, âşıkların uykusunun yüz yerinden yarılmış gönlü bir kın gibi sarıp saklamasıyla açılır. Seher vakti düşmana üstünlük ihtimali doğarken Hikmet, hayret gecesinin sohbet neşesine erişemez ve âşıkların makamını muhabbet Buhara’sı yönünde arar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dil-i etse -ı uşşâk
Şâh olur dest-i seher-gehde -ı uşşâk
Bulmadı vuslat-ı işret-i şeb-i Hikmet
Semt-i Buhâr-ı muhabbet mi makâm-ı uşşâk
1Âşıkların uykusu, yüz yerinden yarılmış gönlü bir kın gibi sarıp saklasa,
2seher vaktinin elinde âşıkların düşmanlarına şah olur.
3Hikmet, hayret gecesinin sohbet neşesine kavuşamadı;
4muhabbet Buhara’sının yönü mü âşıkların makamıdır?
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk dizede uyku ile kın anlamları aynı ses üzerinden birleşir: âşıkların uykusu yaralı gönlü koruyucu bir kın gibi sarar. Okur satırı ham terimi tekrarlamaz; sesdeşliğin ayrıntısı aparatta kalır. İkinci beyit işreti dostlarla yaşanan neşe ve sohbet genişliğinde tutar, makam sorusunu açık bırakır.