Ebrû-yı yâr-ı aşk ile destânsın ey gönül

Şair gönlüne seslenerek sevgilinin kaşının onu aşk destanına çevirdiğini, saç ve yüz karşısında şaşkın kaldığını anlatır. Son beyitte sakalın aklığıyla gençlerin meclisi arasındaki bilinçli karşıtlık, yaş alan beden içinde canlı kalan gönlü görünür kılar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ebrû-yı yâr-ı aşk ile destânsın ey gönül

   Çekmekte ol kemânı Nerîmânsın ey gönül

   Ol nahl-i işve etti mi pâ-mâl-i âkıbet

   Mânend-i sâye-i hâk ile yeksânsın ey gönül

   Aklın mı aldı nükheti bir zülfi sünbülün

   Gördüm bu subh-dem ki perîşânsın ey gönül

   Çün pertev-i şeb-i sefîd oldu mâh-ı rîş

   Âlem içre bezm-i civânsın ey gönül

   Jeng-âver etti âyîne-i hüsn-i yâri âh

   Bilmem dahi ne vech ile hayrânsın ey gönül

   Mâl ü vâr ü zühdümü ettin telef-pezîr

   Billâh bu hâle sen de peşîmânsın ey gönül

   Hikmet tutuştu aşk ile külhan gibi tüter

   Âb-ı sirişki dökme biraz yansın ey gönül

   1Ey gönül, sevgilinin kaşı yüzünden aşkın destanı oldun.

   2Ey gönül, o yayı çekmekte Neriman gibisin.

   3O işve fidanı sonunda seni ayaklar altına mı aldı?

   4Ey gönül, gölge gibi toprakla bir oldun.

   5Bir sümbül saçının kokusu aklını mı aldı?

   6Ey gönül, bu sabah seni perişan gördüm.

   7Sakalının aklığı, beyaz geceyi aydınlatan ay gibi parlayınca,

   8ey gönül, sen yine de dünyada gençlerin meclisi oldun.

   9Ah, sevgilinin güzellik aynasını paslandırdı.

   10Ey gönül, artık ne sebeple hayran olduğunu bilmem.

   11Malımı, varımı ve zühdümü yok ettin.

   12Vallahi ey gönül, sen de bu hâle pişmansın.

   13Hikmet aşk ile tutuşup külhan gibi tütüyor.

   14Ey gönül, gözyaşını dökme; biraz daha yansın.

   Gönül her beyitte başka bir güç ve kırılganlık imgesiyle tanımlanır. Kapanışta sakalın aklığı ay ışığına benzetilirken gönül hâlâ gençlerin meclisi sayılır; böylece dizeyi ham tamlamayla bırakmadan yaşlılık ile iç canlılık arasındaki karşıtlık korunur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle