Ebyât 72 — Ko Gelsün Yâr-ı Cânum

Can sevgilinin gelişini bekleyen konuşan özne, alınacak şeyi belirtmeden erteleme ister ve felekten yalnız bir günlük merhametli mühlet diler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ko gelsün yâr-ı cânum ba‘d-ezân âl

   Felek lutf ile mühlet vir bu güncük

   1Bırak, can sevgilim gelsin; ondan sonra al;

   2ey felek, lütfet ve yalnız bugünlük süre ver.

   Beytin ilk dizesindeki ‘al’ fiilinin nesnesi kaynakta söylenmez; modern karşılık bu boşluğu yeni bir nesne eklemeden korur. Asıl istek, can sevgilinin önce gelmesine izin verilmesidir. İkinci dizede feleğe yönelen ses büyük bir gelecek talep etmez; ‘bu güncük’ diyerek isteği tek güne indirir ve kavuşma arzusunu süre kazanma duasına çevirir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle