DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Elvan Çelebi/Elvan Çelebi I
manzume · 14. yüzyıl

Elvan Çelebi I

Elvan Çelebi, gönülden kulluğu mekânı aşan bir miraç sayar; böyle kişinin her nefesinden lütuf ve güzel huy doğduğunu söyler. Hallâc’ın “Ene’l-Hak” sözü, canın bedene üstün gelişi ve Kıtmîr göndermesi üzerinden manevi dönüşüm anlatılır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Kimin ki cânı gönülden kulubdürür

    Değildir ol kişiye mevzi’ ü mekân muhtâc

    Nice nefes ki virür alur il o candan ider

    İnâyet ü kerem ü lûtf u hulk istihrâc

    Cihân ü halk-ı cihân çün olur kişiye

    Kemîne bahşişi olur anın bu taht ü bu tâc

    Cihân içinde nişân ol oldu

    Ki kıldı cânını ol bî nişân okuna amac

    Kimin ki cânına uruldu

    Gerek Hak’ım diye ol dil ne var dise Hallâc

    Cefâ vü cevr ü hased buhl ü mekr ü hışm ü gazab

    Gönüllerine buların bulunmadı minhâc

    İnâyet-i ezelî vü saâdet-i ebedî

    Ki cân leşkeri kıla târâc

    Zehî netîce-i izz ü zehî kurâza-i dil

    Ki kıtmîriyle ola yâr ü yâver ola alâc

    Bu ibretin sözünü can kulağın işitdi

    Bu hikmetin yüzünü görmedi gözü kaymac

    Bu söze irmedi irmez bilü bil ey Elvan

    Ki her denizden olur mı tümen tümen

    1Kimin canı gönülden kul olduysa onun yükselişi gerçekleşmiştir;

    2o kişiye artık yer ve mekân gerekmez.

    3O canın alıp verdiği her nefes,

    4iyilik, cömertlik, lütuf ve güzel huy ortaya çıkarır.

    5Dünya ve dünya halkı o kişiye bağışlanmış birer eklenti olunca,

    6bu taht ve taç onun en küçük ihsanı sayılır.

    7O, dünya içinde nişansız hakikatin nişanı oldu;

    8çünkü canını o nişansızın okuna hedef etti.

    9Kimin canına “Ben Hakk'ım” darbesi vurulduysa,

    10gönlü “Hakk'ım” desin; Hallâc ne söylese bunda ne var?

    11Eziyet, zulüm, kıskançlık, cimrilik, hile, öfke ve gazap,

    12onların gönüllerine girecek bir yol bulamadı.

    13Ezelî yardım ve ebedî mutluluk,

    14can ordusunun beden ülkesini yağmalamasıdır.

    15Ne güzel bir yücelik sonucu, ne güzel gönül saflığıdır;

    16Kıtmîr'i bile ona dost ve yardımcı, derdine ilaç olur.

    17Can kulağı bu ibret sözünü işitti;

    18ama kaypak göz bu hikmetin yüzünü görmedi.

    19Ey Elvan, bil ki bu söze herkes erişmedi, erişemez;

    20her denizden on binlerce dalga doğar mı?

    Şiirde nişan ile nişansızlık, beden ülkesi ile can ordusu, göz ile can kulağı karşı karşıya getirilir. Hallâc göndermesi, benlik iddiası olarak değil Hakk’ın darbesiyle bireysel benliğin silinmesi şeklinde kurulmuştur. Son beyit, bu sırrın herkese açılmadığını denizlerin aynı ölçüde dalga üretmemesi imgesiyle ihtiyatlı bir seçkinlik fikrine bağlar.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Şiir, bağlı kaynakta Elvan Çelebi adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.

Atıf kanıtını aç ↗

Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirElvan Çelebi II
Evliyâya ten göziyle kim bakarsa serseri
Elvan Çelebi · manzume

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

mi’râc

manevi yükseliş

tufeyl

asalak, bağlı eklenti

bînişâna

nişansız olana

darb-ı Enelhak

Ben Hakk’ım darbesi

ten diyârını

beden ülkesini

emvâc

dalgalar