Emin Hâkî VI

Hâkî, pirinin sözüne ve Mevlânâ’ya ezelden beri bağlı olduğunu bildirir. Zahidin biçimci ibadetine karşı sevgilinin kaşını mihrap, saçını şiir sazına tel yapan tasavvufi aşk dili kurulur.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Pîrimin nutkuna bel bağlamışım

   Ben bu zünnârı güzel bağlamışım

   Sanma ey zâhid-i sûret perver

   Kahbe dünyâya emel bağlamışım

   Kuru mihrâba değil cânânın

   Tâk-ı ebrûsuna el bağlamışım

   İnler elbette rubâb-ı şi’rim

   Turresinden yeni tel bağlamışım

   Hâkiyâ hazret-i Mevlânâ’ya

   Dili ez ahd-i ezel bağlamışım

   1Pirimin sözüne bel bağlamışım;

   2bu zünnarı güzelce kuşanmışım.

   3Ey görünüşe tapan zahit, sanma ki

   4kahpe dünyaya umut bağlamışım.

   5Kuru bir mihraba değil, sevgilinin

   6kaş kemerine el bağlamışım.

   7Şiir sazım elbette inler;

   8çünkü sevgilinin saçından ona yeni tel bağlamışım.

   9Ey Hâkî, Hazret-i Mevlânâ'ya

   10gönlümü ezel sözünden beri bağlamışım.

   “Bağlamak” her beyitte başka bir nesneyle yinelenir: söz, zünnar, dünya umudu, kaş kemeri, saz teli ve en sonunda gönül. Zünnar görünüşte başka dine aitlik işaretiyken burada aşk yoluna bilinçli bağlanmayı anlatır. Şair kuru mihrabı reddeder, sevgilinin kaşını canlı ibadet yönü sayar; rubabın iniltisi de saçtan alınan tel sayesinde aşkın sesine dönüşür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle