Emin Hâkî VIII

Şair mutsuz ömrünü birkaç gölge ve çizgiden ibaret silik bir resim olarak görür. Varlığın gölgesini yoklukla ikiz sayınca kendi benliği ile dağılan duman arasındaki sınırı seçemez hâle gelir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   İki üç gölge, bir yığın çizgi

   İşte tasvîr-i ömr-i nâşâdım

   Zıll-ı hestî ademle tev’emdir

   Ben miyim bir duman mı anlamadım

   1İki üç gölge, bir yığın çizgi;

   2işte mutsuz ömrümün resmi.

   3Varlığın gölgesi yoklukla ikizdir;

   4ben miyim, bir duman mıyım, anlayamadım.

   İlk iki dize hayatı ayrıntılı bir portreye değil, tamamlanmamış birkaç lekeye indirger. Üçüncü dizede gölge zaten varlık ile yokluk arasındaki ara biçimdir; onun yoklukla ikiz sayılması benliği daha da silikleştirir. Son soru bir benzetme kurup cevaplamaz: konuşanın duman olup olmadığı belirsiz kalır ve şiirin mutsuzluk duygusu ontolojik bir kuşkuya dönüşür.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle