Emîrî 4

Gazel, sevgilinin saçından ayrılmayı bela tuzağından kurtuluş gibi anlatır; gönül kavuşma-ayrılık, korku-umut ve tutku bağlarından sıyrılırken zahit de riyayı bırakır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gönül ki pîçiş-i zülf-i dilârâdan ayrıldı

   O mürga döndü ki dâm-ı belâdan ayrıldı

   Ne zevk-i hâhiş-i vuslat ne gussa-i hicrân

   Bu dil taalluk-ı havf ü recâdan ayrıldı

   Dağıttı keşmekeş-i kayd-ı kâkülü serden

   Aceb aceb dil-i zârım hevâdan ayrıldı

   Safâ-yı lâ’lini zikr eyleyince mecliste

   El urdu bâdeye zâhid riyâdan ayrıldı

   O şâh-ı nevres-i bîmine ülfeti gör kim

   Emîrî gibi kadîm âşinâdan ayrıldı

   1Sevgilinin saç kıvrımından ayrılan gönül,

   2bela tuzağından kurtulan kuşa döndü.

   3Artık ne kavuşma isteğinin zevki ne ayrılık kederi kaldı.

   4Bu gönül korku ve umut bağımlılığından ayrıldı.

   5Saç bağının karmaşasını başından dağıttı.

   6Şaşılır, ağlayan gönlüm tutkudan ayrıldı.

   7Mecliste yakut dudağının neşesi anılınca,

   8zahit şaraba el uzattı ve gösterişten ayrıldı.

   9O genç ve korkusuz şahın yakınlığına bak ki,

   10Emîrî gibi eski bir dosttan ayrıldı.

   Ayrılık burada yalnız kayıp değildir, bağlardan çözülmedir. Kuş ve tuzak imgesi saç kıvrımını somutlaştırır; orta beyitler gönlün hem vuslat arzusundan hem hicran korkusundan uzaklaşmasını söyler. Buna karşılık son beyit sevgilinin eski dost Emîrî’den ayrılışını kırgın bir tonla kaydeder.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle