Ey Güzel ‘Aşk ‘Âleminden Seyrân Olup Da Gelseñ
Aşk âleminden gelen yolcuyu nefsi bilmeye, vahdet şarabından içmeye ve ledün dersini almaya çağıran gazel, sonunda bütün renklerden soyunmuş yalın bir hâl ister.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey güzel ‘aşk ‘âleminden olup da gelseñ
Nefsiñi bilseñ bu ilde kurbân olup da gelseñ
1Ey güzel, aşk âleminde seyredip de gelsen;
2bu ülkede nefsini bilip kurban olarak gelsen.
- 2
Rabbisin âgâh olanlar olunca
Kenz-i sırrıñ haznesinden hayrân olup da gelseñ
1Uyanık olanlar Rabbini görür gibi kesin bilince,
2sır hazinesinden hayran olup da gelsen.
İkinci beyit bilgiyi derecelendirir: uyanıklıktan ayne’l-yakîne, yani duymaktan görmeye geçilir. Hazineden dönen kişi mal değil hayret taşır; sır alındığında azalmadığı için çıkışta elde kalan tek şey şaşkınlıktır.
- 3
Sor bu içinde vahdet meyin kanınca
Nûş idüp kevser lebinden mestân olup da gelseñ
1Bu dalış içinde birlik şarabına kanınca sor;
2Kevser dudağından içip sarhoş olarak gelsen.
Üçüncü beyit soruyu dalışın ortasına yerleştirir: kanmadan sorulmaz. İstiğrak batmak demektir, sarhoşluk ise batıştan sonra su yüzüne çıkan hâldir; içmek ile boğulmak arasındaki sınır burada bilinçli olarak silinir.
- 4
‘İlm ü ‘irfân ‘ilmine görseñ mektebe varınca
Ol ledünnüñ dersin andan ‘irfân olup da gelseñ
1Mektebe varınca ilim ve irfan bilgisini görsen;
2orada ledün dersini alıp irfan olarak gelsen.
Dördüncü beyit mektebi bir eşik gibi kullanır: içeri ilim öğrenmeye girilir, dışarı irfan olarak çıkılır. Ledün dersi kitaba yazılmadığı için öğretmen ile ders aynı şeydir; öğrenen de öğrendiği şeye dönüşerek geri gelir.
- 5
Şeyh Hulûsî merd izinden mürşid özin irince
Dürli elvân renklerinden olup da gelseñ
1Ey Şeyh Hulûsî, yiğidin izinden mürşidin özüne erişince,
2türlü renklerden soyunup çıplak olarak gelsen.
Mahlas beyti izden öze giden bir hat çizer: dışarıdaki ayak izi, içerideki cevhere ulaştırır. Renklerden soyunmak ayırt edici bütün işaretleri bırakmaktır; yolun sonunda gelen kişi tanınacak hiçbir alamet taşımaz.
Metnin kaynağı
Sabit kaynak DEU-AVESIS.6ecdcb51-eb8e-4906-9609-1ecdf1ed3d9a:pdf359-printed346-n273. Gerçek PDF görüntü 359, basılı s. 346'te 273 numarasıyla başlayıp sonraki numaradan önce biten tam 10 dize görsel olarak doğrulandı; basılı ölçü satırı esas alındı. Profil dosyanın yanında CC BY 4.0 bağlantısı verir; PDF içinde ayrıca gömülü lisans cümlesi yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ezelden virdim ikrârı efendim yâ Rasûla’llâhÖmer Hulûsî · Gazel→
Matla bütün şiiri bir dilek kipine bağlar: gelsen. Gelmek şartsız değildir; seyir ile kurban aynı yolculuğun iki ucudur. ‘Bu il’ sözü, nefsin bilinip verileceği yeri öteki dünya değil içinde bulunulan yurt yapar.