Ey Şehen-şâh-ı Risâlet Nûr-ı Ayn-ı Enbiyâ
Peygamber'i risalet hükümdarı ve peygamberlerin göz nuru diye öven kıta, iki dünyanın sultanı olan varlığıyla seçkin ve takva sahibi velilerin övündüğünü söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey
Ĥażret-i faĥr-i rusül maĥbūb-ı Rabbü’l-Ǿālemįn
1Ey risalet hükümdarlarının şahı, peygamberlerin göz nuru;
2ey elçilerin övüncü, âlemlerin Rabbinin sevgilisi!
- 2
Sensin ol kim vücūduñla senüñ
Faħr iderler vü evliyā-yı
1İki dünyanın o sultanı sensin; senin varlığınla
2seçkinler ve takva sahibi veliler övünür.
İkinci beyit hitabı iki dünyanın sultanlığına genişletir. Övgünün kanıtı maddi iktidar değil, ‘asfiyâ’ ile takva sahibi velilerin onun varlığıyla iftihar etmesidir; topluluk kendi değerini ona bağlılıkta bulur.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:r129-pdf932 sabit kaydı; kısa şiir 129, basılı s.887 / gerçek PDF görüntü 932. Tek sayfalık dört dize tamdır; aparat alınmadı. CC BY exact ek yanında profile-adjacent; PDF içinde gömülü değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Eyleme zāhid-i ħuşka sakınup rāzuñı fāşNazîr İbrahim · Matla/Müfred→
İlk beyit dört unvanı ardı ardına sıralar; hükümdarlık, göz nuru, övünç ve sevgililik aynı kişide birleşir. Her tamlama Peygamber'i başka bir ilişki içinde, elçiler ve âlemlerin Rabbi karşısında konumlandırır.