Feyz-i mehtâb edeli meclisi bahr-i sîm-âb

Gazel, ay ışığında gümüş bir denize dönen meclisten başlayarak görünüş ile hakikat arasındaki ayrımı işler. Serap susuzu doyurmaz, taklit yolcuya feyiz vermez; inceliğin gerçek tadını beden değil ruh kavrar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Feyz-i mehtâb edeli meclisi bahr-i sîm-âb

   Gösterir mevce-i nûr üzre kadeh şekl-i habâb

   Germ olur âb-ı güherden heves-i ehl-i harîd

   Yoksa sîrâb edemez teşne-lebi mevc-i serâb

   Zâde-i nahl-i gül-i gâliye-sâ olsa da hâr

   Kec-nihâdânı şeref-perver eder ey sebbâb

   Kalb-i sâkî eder îhâm-ı hevâ rahne-pezîr

   Hâne-i âyîneye mevc-i nefesdir seylâb

   Zâlim-i gâliye isbât-ı mükâfât eyler

   Şu'le-i âteşi efsürde eden eşk-i kebâb

   Eyledi neş'e-ver-i vaslını ser-mest-i elem

   Çeşm-i dest-i nigehe bahş edeli câm-ı ubâb

   Ehl-i taklîd edemez sâlike îsâl-i füyûz

   Rûşenâ-bahş olamaz reh-reve nûr-ı şitâb

   Dem-be-dem devr-i mecâlis eden ehl-i zevkin

   Desti fâriğ kalır encâmı çü mînâ-yı şarâb

   Rûhdur müdrik-i lezzât-ı letâif Hikmet

   Kef-i lâmisde haşeb-bâzda olur cism-i rebâb

   1Ay ışığının feyzi meclisi cıva renkli bir denize çevirdiğinden beri

   2kadeh, nur dalgası üzerinde bir kabarcık biçiminde görünür.

   3Mücevher suyuyla alıcının hevesi kızışır;

   4oysa serap dalgası susamış dudağı doyuramaz.

   5Diken, amber kokulu gül fidanından doğmuş olsa da,

   6ey sövüp sayan, eğri yaratılışlıları şeref düşkünü eder.

   7Arzu iması sakinin kalbini yaralanabilir hâle getirir;

   8ayna evine nefes dalgası bile sel olur.

   9Kokunun zulmüne karşılık bulunduğunu gösteren,

   10ateşin alevini soğutan kebabın gözyaşıdır.

   11Kavuşma neşesi vereni elemle sarhoş etti,

   12kabarcık kadehi bakışın eline bir göz gibi sunulalı beri.

   13Taklit ehli yolcuya feyiz ulaştıramaz;

   14acele ışığı yolcuya aydınlık veremez.

   15Her an meclisleri dolaşan zevk ehlinin

   16eli sonunda şarap şişesi gibi boş kalır.

   17Ey Hikmet, inceliklerin tadını kavrayan ruhtur;

   18rebabın gövdesi dokunan elde yalnız tahta bir oyuncaktır.

   Kadeh kabarcık, nefes sel, şişe ise sonunda boş kalan el olur. Şair duyusal meclis imgelerini sürekli sınar: dış parlaklık yetmez, acele ışığı yol göstermez. Rebab örneği, sesi ve anlamı tahta gövdeden ruha taşır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle