Gazel
Gazel, sevgilinin kaşını yay, kirpiğini ok, saçını zincir, yanağını gümüş levha ve ayva tüyünü yazı olarak kurar; sonunda güzelliği Yusuf adıyla yorumlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ebrûvânındır kemân tîrdir
Katle uşşâkı serâpâ muntazır şemşîrdir
Halka halka zülf-i anber bârın cânâ senin
Bend içün Mecnûn-ı aşkı bir takım zencîrdir
Gelir ol ruhler ki gûyâ üstüne
Lâl ile Behzâd yapmış nev resim tasvîrdir
Noktadır hâl-i siyehler safha-i ruhsârda
Hattın uşşâka peyâm-ı vaslını tahrîrdir
Görmedim eşin rü’yâda da
Nâmına Yûsuf denilse çok güzel ta’bîrdir
1Kaşların yaydır, gözünün kirpikleri oktur.
2Âşıkları öldürmek için baştan başa hazır duran bir kılıçtır.
3Ey sevgili, amber kokulu saçının halka halka kıvrımları
4aşk Mecnun’unu bağlamak için bir dizi zincirdir.
5O yanaklar sanki gümüş bir levhanın üzerine gelir;
6Behzad’ın lâl taşıyla yaptığı yeni bir resim gibidir.
7Siyah benlerin yanağının sayfasındaki noktalardır.
8Ayva tüylerin âşıklara kavuşma haberini yazan satırlardır.
9Güzellik ülkesinde rüyada bile senin eşini görmedim.
10Sana Yusuf denilse bu çok yerinde bir yorum olur.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emin/Vahîd (Mehmed Emin Vahîd Efendi) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Aceb çerh-i müdîr har dem figân ü zârın ey bülbülSeyyid Mehmed Emin Vâhid Efendi · nazire→
İlk dört dize aşkın bağlayıcı ve yaralayıcı yüzünü askerî imgelerle verir. Ardından Behzad, lâl, levha, nokta ve yazı göndermeleriyle sevgilinin yüzü resim ve metin yüzeyine dönüşür. Yusuf benzetmesi yalnız güzelliği öne çıkarır; kıssaya yeni bir olay eklenmez.