Gonceler çâk çâk-i hasrettir

Gonca, lale, bülbül, dere ve gül gölgesi hasretin farklı yüzlerini taşır. Bahçe canlı ve neşeli bir yer olmaktan çıkar; yaraların, yanan sabrın, gurbet gözyaşının ve toprağa düşüşün mekânına dönüşür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gonceler çâk çâk-i hasrettir

   Lâleler dâğ dâğ-ı hasrettir

   Berk-i âvâzı andelîbânın

   Hırmen-efrûz-ı sabr u tâkattir

   Cûylar geşt-i gülistân ederek

   Her seher girye-nâk-ı gurbettir

   Sâye-i gül-nihâli her çemenin

   Hâk-sâr-ı fezâ-yı zillettir

   Gülşen-i hâr-zâr-ı âlemde

   Sanma âzürde tab-ı Hikmettir

   1Goncalar hasretten parça parça yarılmıştır;

   2laleler hasret yaralarıyla doludur.

   3Bülbüllerin şimşek gibi çakan sesi,

   4sabır ve dayanma harmanını ateşe verir.

   5Dereler gül bahçesini dolaşarak,

   6her seher gurbet için gözyaşı döker.

   7Her çimenlikte gül fidanının gölgesi,

   8zillet alanında toprağa düşmüştür.

   9Bu dünyanın dikenli gül bahçesinde,

   10Hikmet'in yaradılışını incinmiş sanma.

   Çâk çâk ve dâğ dâğ tekrarları görsel yarılmayı sesle de duyurur. Bülbülün sesi sabır harmanını yakarken dereler ağlar; son dize, bütün bu kedere rağmen Hikmet'in şiir tabiatının kırılmadığını söyler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle