Gönlümde sanma külhan-ı âteş-feşân-ı dâğ
Gazel yarayı külhan değil, ah rüzgârıyla açan bir gülistan; kervan yolu, fener, misk kesesi ve itibarlı kumaşın damgası olarak değerlendirir. Son beyitte yara, gam ehlinin göğsünde hoş bir yer bulur; yan ve kemik de onun barındığı yer hâline gelir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
-ı âteş-feşân-ı dâğ
Açtı nesîm-i âhım ile gülistân-ı dâğ
Sevdâ-gerân-ı hâh-ı dehânımla caddedir
etse dilde becâ kârbân-ı dâğ
Fânûs-veş vücûdumu pür şule etse de
Çün lâle nâfe-i lâle-i dildir mekân-ı dâğ
Bâzâr-ı itibârda -yı kâle-veş
-yı iş olur her nişân-ı dâğ
Tâ kadr-i ehl-i gamda bulur cây-ı dil-nişîn
Pehlûsu üstünü olup müzd-bân-ı dâğ
1Gönlümdekini yara ateşi saçan bir külhan sanma;
2ahımın yeliyle yara gülistanı açtı.
3Ağız arzusunun sevdalı tacirleri için geniş bir yoldur;
4yara kervanı gönülde konaklasa yeridir.
5Fener gibi bedenimi alevle doldursa da,
6yaranın mekânı lâle gibi gönlün misk kesesidir.
7İtibar pazarında kumaşın damgası gibi
8her yara işaretinin değeri artıran bir yönü olur.
9Gam ehlinin değerince gönle hoş gelen bir yer bulsun diye,
10yanı ve kemiği, yaranın barındığı yere dönüşür.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dâğ redifi ateşten çiçeğe, pazardan bedene ilerler. Kapanışta çözülmemiş sözcük okura aktarılmamış; bağlam ve tarihî sözlük desteğiyle yan ile kemiğin yaraya barınak oluşu ihtiyatlı biçimde verilmiş, kesin bir meslek ya da bekçilik rolü ileri sürülmemiştir.