Gönül dostun cemâl âyinesidir
Gönül, dostun güzelliğini yansıtan ayna ve ışığını saklayan hazine evidir. Başka hayallerden arınan kişi dostu dışarıda değil içeride bulur; kırık gönül bile Arş’tan daha yüce sayılır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gönül dostun cemâl âyinesidir
Gönül kim pâs ola Hak’kın nesidir
Hayâtıdır kulûbun
Hayâl-i dost gönüller mûnisidir
Hayâl-i gayrıdan gönlün safâ kıl
Ki sâfî gönüle dost konasıdır
Gönüldedir gönülde
Bu gönüller anın genc-hânesidir
Gönülde buldu dostu âşinâlar
O taşra isteyen bîgânesidir
Gönül arştan uludur niçe bin
Gönül zerresinin bir dânesidir
Bu kemter Eşrefoğlu Rûmî gönlü
Sınık mecrûh u hem vîrânesidir
1Gönül, dostun güzelliğini gösteren aynadır.
2Paslanmış gönlün Hak ile ne ilgisi kalır?
3Sevgiliyi anmak gönüllerin hayatıdır.
4Dostun hayali gönüllerin yoldaşıdır.
5Gönlünü dosttan başkasının hayalinden temizle ki
6dost arınmış gönle konuk olsun.
7Dostun ışığı gönüldedir, yine gönüldedir.
8Bu gönüller onun hazine evidir.
9Hakikati tanıyanlar dostu gönülde buldu.
10Onu dışarıda arayan yabancıdır.
11Gönül Arş’tan, hatta binlerce Arş’tan yücedir.
12Arş, gönlün tek zerresinden ibarettir.
13Bu değersiz Eşrefoğlu Rûmî’nin gönlü
14kırık, yaralı ve viranedir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Eşrefoğlu Rûmî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Ayna üzerindeki pas, yabancı hayallerin gönlü görmez kılan etkisini anlatır. Şiir kozmik hiyerarşiyi tersine çevirir: Arş gönlü kuşatmaz, gönlün tek zerresi sayılır; Rûmî’nin viranesi böylece hakikatin mekânı olur.