Görüb nigâre cân ü gönülden mahabbetim

Aşk terzisi şaire gam elbisesi diker, sevgilinin oku bedenini tüketir; buna rağmen şair kendisini toprağa gömülü, değeri bilinmeyen bir cevher sayar ve firuze bir mezar düşler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Görüb nigâre cân ü gönülden mahabbetim

   Mâni’ olur musâhabete vecd ü hayretim

   Hayyât-ı aşk cismime gam câmesin diker

   Anın elinde sûzen-i zerdir bu kâmetim

   Peygân-ı yâre cânım elbette ver deyu

   Zahm-ı hadengi ol kaşı yânın yedi etim

   Bir gevherim ki hâk-i siyâh içre kalmışam

   Sarrâf-ı dehr bilmez ise nola kıymetim

   Öldükte Emriyâ gam-ı hatt-ı nigâr ile

   Pîrûzeden yapa felek üstüme türbetim

   1Güzele duyduğum canıgönülden sevgiyi görünce,

   2vecdim ve hayretim onunla konuşmama engel oluyor.

   3Aşk terzisi bedenime gam elbisesi dikiyor;

   4bu boyum onun elinde altından bir iğnedir.

   5Sevgilinin ok ucu “Canını elbette ver” diyor;

   6o yay kaşlının ok yarası etimi yiyip tüketti.

   7Ben kara toprak içinde kalmış bir cevherim;

   8zamanın sarrafı değerimi bilmezse ne çıkar?

   9Ey Emrî, sevgilinin ayva tüyünün gamıyla öldüğümde,

   10felek mezarımı firuze taşından yapsın.

   Terzi, iğne, ok ve sarraf imgeleri bedeni hem işlenen hem yaralanan hem de değeri ölçülen bir nesneye dönüştürür. Şair konuşamayacak kadar vecde düşmüşken aşk terzisi susmadan çalışır; sevgilinin oku etini yer, dünya sarrafıysa içindeki cevheri tanımaz. Firuze mezar isteği, sevgilinin yüzündeki yeşilimsi ayva tüyünü ölümden sonra da renk ve taş olarak sürdürür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle