Gözümde âb değil cûybâr-ı hasrettir
Gözyaşı, yara ve gönül toprağını baştan sona hasretin suyuna, yoluna ve dikenli bahçesine çeviren gazel.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gözümde âb değil cûybâr-ı hasrettir
Tenimde şerha değil rehgüzâr-ı hasrettir
ile âb-ı telh-i eşğimden
Zemîn-i sîne-i dil şûrezâr-ı hasrettir
Ne turfa âlem olur âlem-i mahabbet kim
Hemîşe zîynet-i bâğ-ı bahâr-ı hasrettir
Dikilse hâk-i behişte nihâl-i ümmîdim
Yine berg ü bâr-ı hasrettir
Aceb mi dâmen-i dil çâk çâk ise Cevrî
Biten bu bâğda hemvâre hâr-ı hasrettir
1Gözümdeki su değil, hasret ırmağıdır.
2Tenimdeki yara değil, hasretin geçtiği yoldur.
3Ahımın kavurucu yeliyle acı gözyaşım yüzünden
4Gönül göğsünün toprağı hasretin tuzlu çölüdür.
5Aşk âlemi ne tuhaf bir dünya ki
6Bahar bahçesinin süsü her zaman hasrettir.
7Ümit fidanım cennet toprağına dikilse bile
8Yetişen yaprağı ve meyvesi yine hasrettir.
9Ey Cevrî, gönül eteğin parça parça olmuşsa şaşılır mı?
10Bu bahçede sürekli biten, hasret dikenidir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Cevrî İbrâhîm Çelebi adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gazel hasreti tek duygu olmaktan çıkarıp bütün bedeni ve tabiatı kaplayan bir maddeye dönüştürür: gözyaşı ırmak, yara yol, gönül toprağı tuzlu çöl olur. Cennete dikilen ümit fidanı bile hasret meyvesi verir. Mahlas beytinde yırtılan gönül eteğinin nedeni bahçeyi saran dikenle açıklanır.