Gubâr-ı kûyini kuhl ettiğiyçün dîde-i cânım

Şair sevgilinin sokağının tozunu can gözüne sürme yapar ve eşiğinden kovulmamak için yalvarır. Sevgilinin nazına öpücük makamındaki niyazla karşılık verir; feryadı âşıklara neşe veren ezgi olur.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gubâr-ı kûyini kuhl ettiğiyçün dîde-i cânım

   Beni hâk-i derinden sürme ey çeşm-i gazâlânım

   O şeh nâz eyledikçe ben niyâz-ı bûselik kıldım

   Tarabbahşâ-yı uşşâk oldu bu hâletle efgânım

   1Sokağının tozunu can gözüm sürme yaptığı için,

   2ey ceylan gözlüm, beni eşiğinin toprağından kovma.

   3O şah naz ettikçe ben öpücük makamında niyaz ettim;

   4bu hâlde feryadım âşıklara neşe veren bir ezgi oldu.

   Toprak ve sürme imgesi aşağılanmayı görme ayrıcalığına çevirir. Üçüncü dizedeki musiki terimi bûselik, hem öpücük arzusunu hem makam çağrışımını taşır; böylece niyaz ile feryat tek bir aşk musikisinde birleşir.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle