Gül-i cemâli ki hûy-gerde-i hicâb olmuş

Gazel, utanma teriyle örtülen güzellik gülünden süzülen damlanın gül suyu kokmasına odaklanır. Özlem alanı eğlenceye açılmaz; tanıktaki kâh-ken biçimi ve su kabarcığı imgesi, kirpiğin yakıcılığı ile gam seline bağlanır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gül-i cemâli ki hûy-gerde-i hicâb olmuş

   Çekîde katresini kokladım gül-âb olmuş

   Fezâ-yı iştiyâk gördüm ki cây-ı işret ne

   Ser-i hevâ-zede-i kâh-ken habâb olmuş

   Perî de olmadı tâb-ı teftîl-i müjeden

   Ki pür-girifte-i pençe-i ukâb olmuş

   Hevâ-yı aşktan olsun mı bir nefes hâlî

   O ser ki bâr-ı gamın nice seyl-i âb olmuş

   1Güzelliğinin gülü, utanma teriyle çevrelenip örtünmüş;

   2Onun süzülen damlasını kokladım; gül suyu olmuş.

   3Özlem fezasını gördüm; burası eğlence yeri değil,

   4Heves vurmuş kâh-kenin başı bir su kabarcığı olmuş.

   5Peri bile kirpiğin fitil gibi yakıcılığına dayanamadı;

   6çünkü kartal pençesine bütünüyle yakalanmış.

   7Aşk havasından bir nefes bile boş kalabilir mi

   8o baş ki gam yüküyle nice su seline dönmüş?

   Koku, hava, ateş ve su unsurları kısa şiirde art arda yer değiştirir. Hûy burada huy değil terdir; bu yüzden gülün damlası utanma terinden gül suyuna dönüşür. Kâh-ken biçimi kaynakta görüldüğü gibi tutulur ve dağ delen anlamı ona zorla yüklenmez.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle