Gül-i sad-çâk-i hûn-âlûdeye atf-ı nigâh ettim

Kanlı ve yüz yerinden yarılmış güle bakan şair, bahçenin çevresinde bülbül gibi ah eder. Gençliğin kadir gecesini gaflet uykusuyla geçirdiğini fark eder; hüner sahibinin eğri bahtı karşısında devrin yüzünü kararttığını söyler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gül-i sad-çâk-i hûn-âlûdeye atf-ı nigâh ettim

   Bu bâğın muhitinden bülbül-âsâ âh âh ettim

   Şeb-i kadr-i civânî âh geçti hâb-ı gafletle

   Şebâb-ı hadd-i perîde eğer çün intibâh ettim

   Ne hikmettir ki bî-câ baht-ı erbâb-ı hüner-âsâ

   Kec ü meç nahl ile ruhsâr-ı devri siyâh ettim

   1Kana bulanmış, yüz yerinden yarık güle bakışımı çevirdim.

   2Bu bahçenin çevresinde bülbül gibi ah edip durdum.

   3Gençliğin kadir gecesi ne yazık ki gaflet uykusuyla geçti.

   4Gençliğin uçup giden sınırında ancak o zaman uyandım.

   5Bu nasıl hikmettir: hüner sahiplerinin bahtı yersizce ters giderken

   6Eğri büğrü fidanla devrin yüzünü kararttım.

   Üç beyit, bakıştan uyanışa uzanan öz eleştirel bir çizgi kurar. Yaralı gül dış dünyadaki acıyı, bülbülce ah iç tepkiyi taşır. Gençliğin değerli gecesinin uykuda geçmesi sonradan gelen uyanışı daha da acılaştırır; son beyit hüner ile bahtın çatışmasını yoğunlaştırır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle