Güllü bâğ-ı dilin dâğ-ı ciğerdir
Kıt’a, güllü gönül bahçesini ciğer yarasıyla ve bülbül sesini seher ahıyla özdeşleştirir; aşk ehlinin şaşırmaması gerektiğini, bu meclisin neşesinin başka bir düzene ait olduğunu söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Güllü bâğ-ı dilin dâğ-ı ciğerdir
âh-ı seherdir
Enîs olmaz erbâb-ı aşka
Bu bezmin neş’esi nev’-i digerdir
1Gönlün güllü bahçesi, ciğerin yarasıdır;
2bülbülün feryadı seher vaktinin ahıdır.
3Ey Enîs, aşk ehline şaşkınlık yakışmaz;
4bu meclisin neşesi bambaşka türdendir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Enîs Receb Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk iki dize güzel görünen bahçe ile acı veren yara, işitilen bülbül sesi ile içten çıkan ah arasında özdeşlik kurar. Böylece aşk meclisindeki neşe sıradan mutluluk olmaktan çıkar; acı ile güzelliği aynı anda taşır. Son iki dizede Enîs’e yönelen öğüt, aşk ehlinin bu terslik karşısında hayrete düşmemesidir, çünkü meclisin neşesi gündelik ölçülerden farklıdır.