Gülsitân-ı behcet-efzâ olsa da izâr-ı yâr

Sevgilinin gül bahçesi gibi yanağı ayva tüyüyle dikenliğe dönüşür; kadeh Cem'den kalan hatıra, kâkül ise aklı dağıtan sümbüldür. Son beyit, meclise girerken uygun yoldaş seçmenin hayati önemini söyler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gülsitân-ı behcet-efzâ olsa da izâr-ı yâr

   Hâr-zâr etmez mi hattı geçmeden fasl-ı bahâr

   Dem-be-dem sâkî ayağın şevk ile bûs eyleriz

   Kim cenâb-ı Cemden oldur ehl-i bezme yâd-gâr

   Renk verdikçe mey-âşâmâna serinden müdâm

   Rû-nümâdır sanma sahbâ sâgar olmuş ser-müşâr

   Kâkül-i müşgînini sünbül tahayyül eyleyip

   Dem-be-dem şemm eyledikçe hûşum oldu târ-mâr

   Bulmadan meşrebçe hem-dem meclise basma ayak

   Dârdan akdem olurmuş herkese tahsîl-i câr

   1Sevgilinin yanağı sevinç artıran bir gül bahçesi olsa da,

   2bahar geçmeden ayva tüyü onu dikenliğe çevirmez mi?

   3Ey sâkî, kadehini her an coşkuyla öperiz;

   4çünkü Cem'den meclis ehline kalan hatıra odur.

   5O, şarap içenlere sürekli başından renk verdikçe,

   6görüneni şarap sanma; kadeh baş işareti olmuştur.

   7Misk kokulu kâkülünü sümbül sanıp,

   8her kokladığımda aklım darmadağın oldu.

   9Mizaçça uyumlu bir yoldaş bulmadan meclise ayak basma;

   10çünkü herkes için komşu veya dost edinmek evden önce gelirmiş.

   İlk beyitte baharın daha bitmeden dikenliğe dönmesi güzelliğin geçiciliğini hızlandırır. Kadehi öpme ve kâkülü koklama duyusal bir meclis kurarken, son öğüt bu coşkunluğa toplumsal ihtiyat ekler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle