Güzelsin

Şair, bütün güzellerden uzaklaşmışken sevdiği kişide cennet fidanını, ay ışığını ve gönlünü dünyaya yeniden bağlayan eşsiz güzelliği bulur.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Güzelsin cenentin en rûh-perver nev-nîhâlinden,

   Güzelsin mâhın en sevdâlı, en parlak cemâlinden,

   Güzelsin, ben bütün hûbâna küsmüşken seni sevdim...

   Geçirdin gönlümü dünyâya karşı infialinden!

   Mübârek iffetin oldukça lâmi’ pâk çehrende,

   Güzelsin en musaffa gökte şemsin iştiâlinden;

   Güzelsin, sevdiğinden ayrılan bir hûri-yî mahzun

   Seni görmüş de vermiş hüsnüne revnak melâlinden,

   Tebessüm eyledikçe nûr-ı sevdâ çeşm-i safında,

   Güzelsin zührenin parlak yüzünden, mest hâlinden!

   Güzelsin rûha te’sîr eyliyor aşkın müebbettir

   Sakın endîşe etme ben ölürsem de zevâlinden.

   Hicâb oldukça ârız rûyuna ey gonce-yî ismet

   Güzelsin maşrik-i gül-çehrenin hurşîd-i âlinden.

   Güzelsin gönlümün sevdâsı güldükçe cemâlinde,

   Münevver bir gül-î firdevsin İlâhî meâlinden!

   Zeminden iğrenip hiddetle baktıkça semâvâta

   Güzelsin şâirin fikrindeki ulvî hayâlinden.

   Güzelsin, nîm-mestûr eyleyince çehre-yî sâfın

   Şafakta lâmi' olmuş mâh-ı tâbânın hilâlinden;

   Güzelsin her güzelden hâsılı ey yâr ammâ sen

   Bilinmez hâl ü şanın gönlümün mahzûn mekaalinden!

   1Güzelsin, cennetin ruhu en çok ferahlatan taze fidanından da,

   2Güzelsin, ayın en sevdalı, en parlak yüzünden de,

   3Güzelsin; ben bütün güzellere küsmüşken seni sevdim...

   4Gönlümü dünyaya duyduğu öfkeden sen uzaklaştırdın!

   5Kutlu iffetin temiz yüzünde ışıldadıkça,

   6Güzelsin, en duru gökte tutuşan güneşten de;

   7Güzelsin; sevdiğinden ayrılmış mahzun bir huri,

   8Seni görmüş de hüznünün parlaklığını güzelliğine vermiş sanki.

   9Sevda ışığı berrak gözünde gülümsedikçe,

   10Güzelsin Venüs'ün parlak yüzünden, mest hâlinden de!

   11Güzelsin; aşkın ruha işler ve sonsuza kadar sürer,

   12Ben ölsem bile onun sona ermesinden sakın kaygılanma.

   13Ey iffet goncası, utanç yüzüne vurdukça,

   14Gül yüzünün doğusundaki kızıl güneşten de güzelsin.

   15Gönlümün sevdası yüzünde gülümsedikçe,

   16İlahi anlamla aydınlanan bir cennet gülüsün!

   17Yerden tiksinip göklere öfkeyle baktığında,

   18Şairin zihnindeki yüce hayalden de güzelsin.

   19Duru yüzünü yarı yarıya örttüğünde,

   20Şafakta parlayan ayın hilalinden de güzelsin;

   21Kısacası ey sevgili, her güzelden güzelsin ama

   22Hâlinin ve değerinin sırrı, gönlümün hüzünlü sözlerinden anlaşılamaz!

   Tekrarlanan “güzelsin” sözü yalnız fiziksel bir övgü değildir; sevgilinin iffeti, hüznü, utancı ve bakışı göksel imgelerle birlikte yüceltilir. Şair ayı, güneşi, Venüs’ü, huriyi ve cennet gülünü art arda anarak sevgiliyi her benzetmenin üstüne çıkarır. Son beyit ise bütün bu övgülerin onun gerçek değerini anlatmaya yetmediğini kabul eder.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle