Hânümânı Neylesin

Zahmî, hakikat kuşunun mekânsızlıkta yuvaya, Haydar dostunun da dünyevî mülke ihtiyaç duymayacağını söyler; vuslatla birlikte oruç, namaz ve hane bağlarını geride bırakır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Hakikatte mürgu tayyar olanlar

   Lâmekânda aşiyanı neylesin

   Hükmü hâtemile seyyar olanlar

   Mur değildir Süleymanı neylesin

   Muhibbi bendei Hayder olanlar

   Bezli ömredenler Kanber olanlar

   Semmeveçhullaha mazhar olanlar

   Can olur canana canı neylesin

   Hamdülillâh bu dil murada yetti

   Savm ile salâtı kıldı terketti

   Zahmiyâ yâr ile mihmana gitti

   Şimdengeru hanümanı neylesin

   1Hakikatte uçan kuş olanlar

   2Mekânsızlıkta yuvayı ne yapsın?

   3Mühür hükmüyle dünyayı dolaşanlar

   4Karınca değildir; Süleyman’ı ne yapsın?

   5Haydar’ın seven kulu olanlar,

   6Ömrünü cömertçe verip Kanber olanlar,

   7“Nereye dönerseniz Allah’ın yüzü oradadır” sırrına erenler

   8Canana can olan, kendi canını ne yapsın?

   9Allah’a hamdolsun, bu gönül muradına erdi;

   10Orucu ve namazı geride bıraktı.

   11Ey Zahmî, sevgiliyle birlikte konuğa gitti;

   12Bundan sonra evi barkı ne yapsın?

   Kuş–yuva, karınca–Süleyman ve can–canan karşıtlıkları aynı terk düşüncesini katmanlandırır. Şair dünyevî bağı küçültürken Haydar’a hizmeti Kanber adıyla somutlaştırır; son bentte murada eren gönül için ev bark da gereksizleşir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle