Halk eyledikte âlemi Hallâk-ı Zülminen

Muhammes, her bendin sonunda dünyaya dert ve bela için gelindiğini yineler; sevgili eziyeti, zamanın kavgası, rakiplerin ayıplaması ve ayrılık aynı yazgıda birleşir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Halk eyledikte âlemi Hallâk-ı Zülminen

   Etmiş benim nasîbimi hüzn ü gam u mihen

   Alıştı cevr-i dilber ile cân-ı pür-hazen

   Mihr ü vefâ ümîdini etmem zamâneden

   Derd ü belâya geldim efendi cihâna ben

   Dil tutalı bu âlem-i fânîde meskeni

   Verdi fenâya aşka düşüp cân ile teni

   Sanma visâle tâlib olam dilberâ beni

   Cevr ü cefânı çekmeğe sevdi gönül seni

   Derd ü belâya geldim efendi cihâna ben

   Bir yana cevr-i devr-i zamân-ı sîtizekâr

   Bir yana aşk-ı yâr ile dil zâr ü bîkarâr

   Bir yana seng-i ta'ne-i ağyâr-ı nâbekâr

   Kâr itti câna bir yanadan firkat-i nigâr

   Derd ü belâya geldim efendi cihâna ben

   Dâim çeker gam u elemi cân-ı pür-fütûr

   Ömründe etmedi dil-i sevdâzede huzûr

   Hiç eylemez safâ dediğin hâtıra hutûr

   Dâr-ı fenâda gönlüme gelmez benim sürûr

   Derd ü belâya geldim efendi cihâna ben

   Olsam Edîbî gibi nola zâr ü dilfigâr

   Her dem açar mı çerhe çıka âh-ı pür-şerâr

   Rencîde olmazam sitemin olsa sad hezâr

   Cevr ü cefân içün yaratıldı dil-i nizâr

   Derd ü belâya geldim efendi cihâna ben

   1Yüce yaratıcı dünyayı yaratırken

   2benim payıma hüzün, gam ve sıkıntı düşürmüş.

   3Kederli canım sevgilinin eziyetine alıştı;

   4zamandan sevgi ve vefa ummam.

   5Efendim, ben dünyaya dert ve bela için geldim.

   6Gönül bu geçici dünyayı yurt edindiğinden beri

   7aşka düşüp canını ve bedenini yokluğa verdi.

   8Ey sevgili, beni kavuşma isteyen biri sanma;

   9gönül seni eziyetini çekmek için sevdi.

   10Efendim, ben dünyaya dert ve bela için geldim.

   11Bir yanda kavgacı zamanın eziyeti,

   12bir yanda sevgilinin aşkıyla inleyen huzursuz gönül,

   13bir yanda kötü rakiplerin ayıplama taşları;

   14bir yandan da sevgiliden ayrılık canıma işledi.

   15Efendim, ben dünyaya dert ve bela için geldim.

   16Yorgun canım sürekli gam ve acı çeker;

   17sevdaya düşmüş gönül ömründe huzur bulmadı.

   18Safalık dediğin şey aklına hiç uğramaz;

   19bu geçici yurtta gönlüme sevinç gelmez.

   20Efendim, ben dünyaya dert ve bela için geldim.

   21Edîbî gibi ağlayıp yaralı olsam şaşılır mı?

   22Her an göğe yükselen ahım kıvılcımlar saçar.

   23Eziyetin yüz bin olsa da gücenmem;

   24zayıf gönül eziyetini çekmek için yaratılmıştır.

   25Efendim, ben dünyaya dert ve bela için geldim.

   Tekrarlanan nakarat şiirin karamsarlığını sabitler, fakat şair bu acıyı edilgin bir yakınma olarak bırakmaz: gönül sevgiliyi tam da eziyetini çekmek için seçtiğini söyler. Dördüncü bent huzur ve sevincin yokluğunu, son bent ise kıvılcımlı ahı ve mahlas beytini öne çıkarır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle