Hep cevrin oldı bîhisâb
Sevgilinin sayısız eziyetine karşı yinelenen “hâlim harap” nakaratlı şarkı.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hep oldı
Zâlim yeter hâlim harâb
İlliklerinden it hicâb
Zâlim yeter hâlim harâb
Lâyık mı ey
Ben eyleyip
Olsun adûlar
Zâlim yeter hâlim harâb
Cevdet gibi gel yanıma
Kâr itti hasret cânıma
Zâlim yeter hâlim harâb
1Bütün eziyetin sayısız oldu.
2Ey zalim, yeter; hâlim harap.
3Yaptıklarından utan.
4Ey zalim, yeter; hâlim harap.
5Ey dünyanın işveli güzeli, yakışır mı
6Benim ah edip inlemem,
7Düşmanlarınsa sevinmesi?
8Ey zalim, yeter; hâlim harap.
9Cevdet gibi birinin yanına gel;
10Akranlarıma karşı seninle övüneyim.
11Hasret canıma işledi.
12Ey zalim, yeter; hâlim harap.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Cevdet (Ahmed Recâizâde) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şarkı, her bendin sonunda dönen “Zalim yeter, hâlim harap” nakaratıyla sevgilinin eziyetini dayanılmaz bir sınıra taşır. Âşık inlerken düşmanların sevinmesi haksızlığı büyütür. Son bent sevgiliyi yanına çağırır; kavuşma hem akranlar önünde övünç hem de cana işleyen hasretin ilacı olacaktır.