Her keste gönül olduğun inkâr ederim
Esrar Dede her insanda hakiki bir gönül bulunduğunu reddeder ve âşıklığı kendi gönlüne özgü bir ölçüyle değerlendirir. Sevgilinin cefası karşısında inlemeyen kalbe “gönül” demekten utanacağını söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Her keste gönül olduğun inkâr ederim
Âşıklığı hod gönlüme ederim
Bir dil ki ile değil
Billâh ana dil demeğe
1Her insanda gerçek bir gönül bulunduğunu inkâr ederim.
2Âşıklığı özellikle kendi gönlüme yüklerim.
3Sevgilinin cefasıyla inlemeyen bir gönle
4vallahi gönül demekten utanırım.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esrar Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Şiir biyolojik kalp ile aşk içinde sınanmış gönlü birbirinden ayırır. Cefa burada yalnız acı değil, sahicilik ölçüsüdür; inlemeyen gönül adını hak etmez. Yemin sözü son hükmün duygusal ve ahlaki kesinliğini artırır.