Mest iken o şûhun leb-i handânını öptüm
Sarhoş âşık, uyuyan sevgilinin dudağını, saçını, eteğini ve güzelliğinin fermanını öper. Şiir, padişah izni ve meclis diliyle mahrem bir gece sahnesini oyunlu, hafif alaycı bir anlatıya dönüştürür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Mest iken o şûhun leb-i handânını öptüm
Baktım haberi olmadı her yanını öptüm
Girdim ki yatmış o
Aklım dağılıb zülf-i perîşânını öptüm
Mestâne nigâh etti dedi kim nedir âşık
İhsân dedim öptüm
İzn oldu henüz bûseye bâ
Sultân-ı cemâlin hatt u fermânını öptüm
tükenince bu şeb Esrâr
Her câmda bir öptüm
1Sarhoşken o şuhun gülen dudağını öptüm.
2Baktım, haberi olmadı; her yanını öptüm.
3Yatak odasına girdim; o kara sarhoş uyuyordu.
4Aklım dağıldı, dağınık saçını öptüm.
5Sarhoşça baktı ve “Nedir, âşık?” dedi.
6“Bir ihsan,” dedim; eteğinin köşesini öptüm.
7Öpücüğe henüz bir padişah yazısıyla izin verilmişti;
8güzellik sultanının yazısını ve fermanını öptüm.
9Ey Esrar, bu gece meclisin çerezi tükenince
10her kadehte bir çene elmasını öptüm.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esrar Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyitte öpülen yüzey değişir; beden, yazı ve kadeh birbirinin yerine geçer. “Hatt” hem padişah yazısını hem yüzdeki ince tüyü çağrıştırırken son dizedeki çene elması, meclis çerezini sevgilinin güzelliğiyle birleştirir.