Ne Süleymân ne Selîm’in kuluyuz

Esrar Dede dünya hükümdarlarına değil merhametli Rabbe kulluk ettiğini ilan eder. Yokluk ehli âriflerin hizmetini, cennet hurileri ve nimetlerinden bağımsız bir manevi bağlılık olarak öne çıkarır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ne Süleymân ne Selîm’in kuluyuz

   Hazret-i Rabb-i Rahîm’in kuluyuz

   Husrev-i âleme yok minnetimiz

   Öyle bir şâh-ı kerîmin kuluyuz

   Ârif-i ehl-i fenâ çâkeriyiz

   Sâlik-i merd-i adımın kuluyuz

   Bendelik eyler isek kendinedir

   Sanma biz hûr u naîmin kuluyuz

   Pâdişâhâne edâyız Esrâr

   Ya’ni Hünkâr-ı azîmin kuluyuz

   1Ne Süleyman’ın ne de Selim’in kuluyuz.

   2Merhametli Rabbin kullarıyız.

   3Dünya hükümdarına minnetimiz yok;

   4öyle cömert bir şahın kullarıyız.

   5Yokluk ehli âriflerin hizmetkârıyız.

   6Doğru adım atan yol erinin kullarıyız.

   7Kulluk ediyorsak yalnız O’nadır.

   8Bizi huri ve cennet nimetlerinin kulu sanma.

   9Ey Esrar, söyleyişimiz padişahlara yakışır;

   10çünkü ulu Hünkâr’ın kullarıyız.

   Süleyman ve Selim adları dünyevi iktidarı somutlaştırır; karşılarına “Rabb-i Rahîm” ve “Hünkâr-ı azîm” konur. Şiirin padişahça edası bir böbürlenme değil, dünyevi minnetten kurtulmuş olmanın güvenidir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle