Her sabâh olsa dahi mihr-i dırahşân tâli

Şiir, her sabah doğan güneşe rağmen günü karanlık akşama çeviren talihi anlatır. Yaralı gönül gam gecesinde kandil şenliğine dönüşür; umut güneşi doğsa bile gözyaşı sürer ve karanlığa alışmış olanlar aydınlığı göremez.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Her sabâh olsa dahi mihr-i dırahşân tâli

   Yine her rûz eder şâm-ı girîbân tâli

   Lâlezâr-ı dil-i pür-dâğ olup şule-fürûz

   Her şeb-i gamda eder tarh-ı çerâğân tâli

   Seher-i haşre kadar doğsa da mihr-i ümîd

   Etirir ehl-i dile eşk-i girîbân tâli

   Tîre-rûzân yine rüyet edemez şeb-pere-veş

   Her seher mihr-i sıfat olsa nümâyân tâli

   1Her sabah parlak güneş doğsa bile,

   2talih yine her günü yakası kararmış bir akşama çevirir.

   3Yara dolu gönlün lâle bahçesi alev saçarak

   4talih, her gam gecesinde bir kandil şenliği kurar.

   5Umut güneşi mahşer sabahına kadar doğsa da,

   6talih gönül ehlinin yakasına gözyaşı eriştirir.

   7Karanlık gün yaşayanlar yarasa gibi yine göremez;

   8talih her seher güneş sıfatıyla görünse bile.

   Sabah, seher, güneş ve kandil imgeleri sürekli ışık üretir; buna karşılık talih her ışığın içine akşam, yara ve gözyaşı yerleştirir. Yarasa benzetmesi, aydınlığın varlığının onu görmeye yetmediğini söyleyerek şiirin kaderci gerilimini tamamlar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle