Her seher rûşen eder çeşm-i dil-i zârı sabâ

Sabah yeli her gün ağlayan gönlün gözünü sevgilinin yol toprağıyla açar ve kafesteki bülbülü gül kokusundan mahrum bırakmaz.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Her seher rûşen eder çeşm-i dil-i zârı sabâ

   Getirip bâd-ı hevâ hâk-i reh-i yârı sabâ

   Bûy-ı gülden kafes-i bülbülü koymaz hâlî

   Künc-i hasretde unutmaz o giriftârı sabâ

   Henüz açılmadı bir kimseye ol gonçe-lebim

   Dahi şemm eylemedi bu gül-i ruhsârı sabâ

   Bulsa Çîn'e götürür şemme-i zülf-i siyehin

   Terbiyet etmek içün nâfe-i Tâtâr'ı sabâ

   Turrası sünbülede beste-i zencîr ister

   Vehbiyâ kılma nevâ-sencî-i eş’ârı sabâ

   1Sabah yeli her seher ağlayan gönlün gözünü aydınlatır,

   2sevgilinin yol toprağını havadan getirerek.

   3Gül kokusu bülbül kafesini boş bırakmaz;

   4saba, hasret köşesindeki tutsağı unutmaz.

   5Gonca dudağım henüz kimseye açılmadı;

   6saba bu yanak gülünü daha koklamadı.

   7Kara saçından bir koku bulsa Çin'e götürür,

   8Tatar misk kesesini terbiye etmek için.

   9Perçemi sümbülde zincire bağlanmak ister;

   10ey Vehbî, saba şiirlerin nağmesini tartmaya kalkmasın.

   Sabah yeli, ağlayan gönlün gözünü sevgilinin yol toprağıyla açan ve kafesteki bülbüle gül kokusu taşıyan haberci olarak kurulur. Gonca dudak ile Tatar miskini terbiye edecek kara saç kokusu, rüzgârın aracılık gücünü büyütür; son beyit ise şiirin nağmesini saba ile tartma düşüncesini nükteli biçimde sınırlar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle