Hüner-i nâ-be-mahaldir sebeb-i istihkâr
Şair, hünerin yerini ve zamanını bulamadığında değer görmek yerine küçümsendiğini söyler. Ölümü bir uçuş, sanat ortamını pazar, sevgilinin boyunu da elif harfi olarak kuran şiir; değer ile görünüş arasındaki farkı sorgular.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hüner-i nâ-be-mahaldir sebeb-i istihkâr
Kadrin işkeste eder âyîne-i cevher-dâr
etmeye evc-i ecele âlemden
Murg-ı rûhun iki bâli gibidir leyl ü nehâr
Âh ey beççe-i men meykede-i aşkında
Nefs-i kâfir gam-ı zülfünle kuşandı
Gör mey-i sevk-i geldi kesâd
Halka bârid görünür eyleme arz-ı eşâr
Elif-i kaddine hem-ser ise dü serv-i sehî
İki üç nokta-i hâlinle olur farkı hezâr
1Yersiz gösterilen hüner, küçümsenmenin sebebidir;
2cevherli ayna bile değerini kırar.
3Ruh kuşunun bu dünyadan ölüm zirvesine uçması için
4gece ile gündüz onun iki kanadı gibidir.
5Ah ey benim çocuğum, aşk meyhanesinde
6kâfir nefis saçının gamıyla zünnar kuşandı.
7Bak, hüner Ukaz’ına sunulan rağbet şarabı değerden düştü;
8şiirlerini ortaya dökme, halka soğuk görünür.
9İki düzgün servi elif gibi boyuna denk olsa bile,
10birkaç ben noktan aralarında binlerce fark yaratır.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk beyitteki cevherli ayna, hüneri yansıtması beklenen çevrenin tersine onu kıran ölçüsünü temsil eder. Son beyitte servi, elif ve benlerin noktaları yazı imgesinde birleşir; sevgilinin küçücük işaretleri sıradan benzerliği aşılmaz bir farka çevirir.