Îcâd-ı hâk ü âb eden Allah-ı Zülcelâl
Kıta, insanın toprak ve sudan yaratılışını sınırsız bir hayret denizine açar. Her zerreyi birlik göğünde güneş sayan şair, yaratılmış tek bir varlığın bile amaçsız olmadığını vurgular.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Îcâd-ı eden Allah-ı Zülcelâl
sâhil yaratmadı
Her zerre burc-i vahdete bir âftâbdır
Hak bâtıl yaratmadı
1Toprağı ve suyu yaratan yüce Tanrı,
2derin hayret denizine kıyı yaratmadı.
3Her zerre birlik burcunda bir güneştir.
4Tanrı, yaratılmış tek bir varlığı bile boşuna yaratmadı.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Fahrî (Mevlevî Şeyhi Hüseyin Fahreddin Dede) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk iki dizede yaratılışın maddesi ile kavranamazlığı yan yana gelir: toprak ve su belirliyken hayretin kıyısı yoktur. Son dize özel bir “biricik varlık” seçmez; yaratılmışların hiçbirinin boşuna olmadığını kapsayıcı biçimde söyler.