İller Yaylasına Göçtüğü Zaman
Yaylaya toplu göç sırasında sevgiliden ayrılmayı bülbülün gülden kopuşuyla eşler. Viran bağlar ve vadenin gelişi, gözyaşını mevsimlik ayrılıktan daha derin bir sona yaklaştırır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
göçtüğü zaman
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
Dilim söyler ama gözlerim ağlar
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
1Halk yaylasına göçtüğü zaman
2Bülbül gülden, ben sevgilimden ayrıldım
3Dilim konuşur ama gözlerim ağlar
4Bülbül gülden, ben sevgilimden ayrıldım
- 2
Karacaoğlan bende
olmuş mor sümbüllü bağlarım
yetti için, için ağlarım
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
1Karacaoğlan söyler: Ben de çağlarım
2Mor sümbüllü bağlarım viran olmuş
3Vadem geldi; içten içe ağlarım
4Bülbül gülden, ben sevgilimden ayrıldım
Çağlayan ses, viran bağ ve ulaşan vade ayrılık duygusunu ölüm bilincine yaklaştırır. Mor sümbüllü bağın yıkımı, önceki yayla canlılığının tersidir; nakarat bülbül ile âşığı aynı kayıpta yeniden buluşturur.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'ın 140129 numaralı sabit revizyonundaki 8 dize, kaynak sırası ve yalnız kaynakta açıkça görülen birim sınırlarıyla korundu. Kaynakta işaretlenen dörtlük sınırları korundu. Karacaoğlan adı geleneksel atıftır; kesin müelliflik iddiası olarak genişletilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Yayla göçünün toplu hareketine karşı konuşanın kişisel ayrılığı yerleştirilir. Bülbülün gülden kopuşu her iki dizede sevgiliden uzaklaşmanın doğal karşılığı olur; konuşan diliyle anlatabilse de gözleri acıyı sürdürür.