Kadr-i kemâl-i âdemi insân olan bilür
Gazel, insan olgunluğunu, ayrılığın zevkini, hakiki aşk ateşini ve birlik sırrını yalnız yaşayarak bilenlerin kavrayabileceğini savunur; edebi öne çıkarır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Kadr-i kemâl-i âdemi insân olan bilür
Şân ü şükûh-ı ehl-i dili cân olan bilür
Sırr-ı cemîl-i 'i sorma zâhide
Esrâr-ı Hak'kı mazhar-ı irfân olan bilür
Bilmez rehîn-i vuslat olan
-i yâr ile nâlân olan bilür
Sûziş-fezâ-yı âteş-i aşk-ı hakîkati
Râh-ı Hudâ'da şevk ile olan bilür
Her kes bilür mi mertebe-i
Zâtında ol maârife şâyân olan bilür
Lâl ol zebân-ı kilki Edîbâ edeb gözet
Çünkim bu sırrı ebkem ü hayrân olan bilür
1İnsanın olgunluk değerini ancak gerçek insan bilir.
2Gönül ehlinin şanını ve görkemini can sahibi bilir.
3“Kendini bilen” sırrının güzelliğini zahide sorma;
4Tanrı sırlarını irfanın göründüğü kişi bilir.
5Kavuşmaya rehin olan ayrılığın zevkini bilmez;
6onu sevgilinin acı ayrılığıyla inleyen bilir.
7Hakiki aşk ateşinin yakıcılığını artıran hali
8Tanrı yolunda coşkuyla koşan bilir.
9Birlik sırrının mertebesini herkes bilir mi?
10O bilgiyi özünde taşımaya layık olan bilir.
11Ey Edip, kalem dilin lal olsun, edebi gözet;
12çünkü bu sırrı dilsiz ve hayran kalan bilir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Mehmed Emin Edib (Vak’anüvis, ö.1801) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyit “bilen” ile bilmeyeni ayırır; bilgi burada dışarıdan öğrenilen bir tanım değil, irfan ve ayrılık deneyimidir. “Men aref” göndermesi kendini bilme sözünü çağırır. Son beyitte kalemin susması istenir: sırra yaklaşmanın işareti açıklama çoğaltmak değil, edep ve hayrettir.