Kef-i cemâle kim ebrûsını kemân etmiş
Sevgili, kaşını yay ve gamzesini ok yaparak âşıkları hedefe çevirir. İkinci beyitte gül yanak, gonca ağız ve servi boydan oluşan güzellik baharı, kanlı gönüllü âşığı da kendi acısıyla açan bir gül bahçesi kılar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
kim ebrûsını kemân etmiş
uşşâkını nişân etmiş
Ruhu gül ü deheni gonca kaddi
Bahâr-ı işve o gülistân etmiş
1Güzellik avucunda kaşını yay hâline getirmiş;
2gamze oklarına âşıklarını hedef etmiş.
3Yanağı gül, ağzı gonca, boyu yürüyen bir servi;
4işve baharı o kanlı gönüllüyü gül bahçesine çevirmiş.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk beyit bütünüyle savaş ve av dili kurarken ikinci beyit aynı yaralanmayı bahar manzarasına dönüştürür. Âşığın kanlı gönlü yok olmaz; sevgilinin gül, gonca ve servi unsurlarıyla birleşerek acının güzelliğe dönüştüğü yeni bir bahçe olur.