Lakırdılarım

Doğum ve konuşma tarihinden yola çıkıp sözlerinin 1939'da uçak biçiminde geri dönmesini hayal eden, ardından Tanrı ve kendi işini başkasına bırakma düşüncesiyle tartışan ironik şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   1914'de doğdum,

   15'de konuştum;

   Hâlâ konuşuyorum.

   Lakırdılarım ne oldu?

   Gökyüzüne mi gitti?

   Belki de hepsi geri gelecek

   Tayyare biçimine girip

   1939'da.

   Allah varsa eğer

   Başka bir şey istemem ondan.

   Bununla beraber istemem

   Ne Allahın olmasını,

   Ne de işimin

   Allaha kalmasını.

   11914'te doğdum,

   21915'te konuştum;

   3Hâlâ konuşuyorum.

   4Sözlerim ne oldu?

   5Gökyüzüne mi gitti?

   6Belki de hepsi geri gelecek

   7Uçak biçimine girip

   81939'da.

   9Allah varsa eğer

   10Başka bir şey istemem ondan.

   11Bununla beraber istemem

   12Ne Allah'ın olmasını,

   13Ne de işimin

   14Allah'a kalmasını.

   Konuşma, kişisel bir hayat kronolojisinden savaş yılının uçak görüntüsüne sıçrar; sözlerin geri dönüşü hem düşsel hem tehditkâr bir biçim alır. Son bölüm Tanrı'dan dilekte bulunma ihtimalini kurup hemen geri çeker ve işi Tanrı'ya bırakmayı reddeder. 1939 göndermesi tarihsel savaş beklentisi içinde okunur; şiirin ikircikli inanç dili tek yönlü bir öğretiye çevrilmez.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle