Ma’nevî âlem olan resm-i müsemmâdan geçer

Şiir, manevi olgunluğu adlardan, biçimlerden, ilk maddeden ve taklit edilmiş ibadet yüzeylerinden geçmek olarak anlatır. Necef Şahı’nın dergâhına kulluk, dünya ikbalinin süsünden vazgeçişle tamamlanır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ma’nevî âlem olan resm-i müsemmâdan geçer

   Fark-ı mâhiyyet edib tesbîh-i esmâdan geçer

   Meslekinde devre-i arşiyyesin tekmîl eden

   Mâye-i terkîbden reng-i heyûlâdan geçer

   Şâhid-i maksûdu re’y-el-ayn rü’yet eyleyen

   Hal’-i na’leyn etmeden Tûr-i tecellâdan geçer

   Secde-i şükr-i hakîkat kıble-i ma’nâyadır

   Ârifân taklîd-i mihrâb ü musallâdan geçer

   Dergâh-ı Şâh-ı Necef’te bende-i nâçîz olan

   Eşrefâ âlâyiş-i ikbâl-i dünyâdan geçer

   1Manevi âleme eren, adın ve adlandırılanın biçimini aşar.

   2Özlerin farkını görüp isimleri sayıp dökmeyi bırakır.

   3Yolunda yükseliş devresini tamamlayan kişi

   4bileşimin mayasını ve ilk maddenin rengini aşar.

   5Arzulanan güzeli doğrudan, kendi gözüyle gören

   6iki nalınını çıkarmadan tecelli Tur’undan geçer.

   7Hakikate şükür secdesinin kıblesi anlamdır.

   8Ârifler mihrap ve seccade taklidini geride bırakır.

   9Necef Şahı’nın dergâhında değersiz bir kul olan,

   10ey Eşref, dünya ikbalinin süsünü bırakır.

   Her beyitte “geçer” fiili yeni bir eşiği aşar; dilsel adlandırmadan ontolojiye, Tur ve iki nalın kıssasından mihrap ile seccadeye ilerler. Hareket, biçimi reddetmekten çok anlamı merkeze alma çağrısıdır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle