DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Fuzûlî/Menüm tek hîç kim zâr u perîşân olmasun yâ Rab
Gazel · 16. yüzyıl

Menüm tek hîç kim zâr u perîşân olmasun yâ Rab

Her beyti ayrı bir yakarış olan; kendisi için değil eziyetin sürmesi için dua eden ve esenliği meyhane köşesinde bulan yedi beyitlik münacat gazeli.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Menüm tek hîç kim u perîşân olmasun yâ Rab

    Esîr-i derd-i ışk u olmasun yâ Rab

    1Hiç kimse benim gibi ağlayıp perişan olmasın yâ Rab.

    2Kimse aşk derdinin ve ayrılık yarasının esiri olmasın yâ Rab.

    Dua kalıbı ilk bakışta cömert görünüyor: Kimse benim gibi olmasın. Fakat “tek” sözü “yalnız” diye de okunduğundan aynı dize, acıda rakipsiz kalma isteğini saklıyor.

  2. 2

    Dem-â-dem cevrlerdür çekdügüm bî-rahm bütlerden

    Bu kâfirler esîri bir müselmân olmasun yâ Rab

    1Merhametsiz güzellerden çektiğim eziyet hiç kesilmiyor.

    2Bir Müslüman bu kâfirlerin esiri olmasın yâ Rab.

    Sevgili “büt” oluyor, yani taştan yapılmış ve acıması olmayan bir put. Şair kendini Müslüman, sevgiliyi kâfir sayarak eziyeti bir din farkı kadar aşılmaz gösteriyor.

  3. 3

    Görüp endîşe-i katlümde ol mâhı budur derdüm

    Ki bu endîşeden ol meh peşîmân olmasun yâ Rab

    1O ay yüzlü beni öldürmeyi düşünürken tek derdim şu:

    2Bu düşünceden dolayı pişman olmasın yâ Rab.

    Sevgili öldürmeyi düşünüyor, âşığın derdi ise ölmek değil: O düşünceden vazgeçilmesi. Kendi canını dua konusu yapmayan biri, katilinin pişmanlığını asıl tehlike sayıyor.

  4. 4

    Çıkarmak etseler tenden çeküp peykânın ol servün

    Çıkan olsun olmasun yâ Rab

    1O servi boylunun ok temrenini bedenimden çekip çıkarsalar,

    2yaralı gönlüm çıksın, temren yerinde kalsın yâ Rab.

    Ok temreni çıkarılırken yaralı gönül çıksın deniyor; yara değil, yarayı bırakan iz korunmak isteniyor. Sevgiliden kalan tek nesne bedende kalsın diye organ feda ediliyor.

  5. 5

    Demen kim adli yoh yâ zulmü çoh her hâl ile olsa

    Gönül tahtına andan özge sultân olmasun yâ Rab

    1Bana “adaleti yok, zulmü çok” demeyin; nasıl olursa olsun,

    2gönül tahtına ondan başka sultan oturmasın yâ Rab.

    Sevgili adaletsiz sayılıyor ama tahttan indirilmesi istenmiyor. Fuzûlî gönlü bir ülke gibi düşünüp kötü yönetimi yönetimsizliğe yeğ tutuyor; sadakat burada bir siyasi tercih oluyor.

  6. 6

    Cefâ vü cevr ile mu‘tâdem anlarsuz nolur hâlüm

    Cefâsına had ü cevrine olmasun yâ Rab

    1Eziyetine alıştım; onlar olmasa hâlim ne olur?

    2Cefasının ölçüsü, eziyetinin sonu olmasın yâ Rab.

    Eziyet alışkanlık hâline gelince yokluğu da bir tehdide dönüşüyor: “Onlarsız hâlim ne olur?” Şair cefanın sona ermemesi için dua ederek acıyı bir hayat şartı yapıyor.

  7. 7

    Fuzûlî buldu meyhâne küncinde

    Mübârek mülkdür ol mülk vîrân olmasun yâ Rab

    1Fuzûlî esenlik hazinesini meyhane köşesinde buldu.

    2O mülk mübarektir; viran olmasın yâ Rab.

    Altı beyit boyunca dert dilenen şair, sağlığı beklenmedik bir yerde buluyor: meyhane köşesi. “Mübârek mülk” sözü mescitten alınmış bir sıfatı meyhaneye taşıdığı için beytin cesareti burada.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Ali Rıza Özuygun ve Lokman Gözcü’nün şerhinde (Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 9/1, 2014, s. 21) verdiği metin esas alındı. Türkçe Vikikaynak’ın 140489 numaralı sürümü karşılaştırıldı; ilk dizede “olmasın” yazan redif, şerh metnindeki “olmasun” biçimiyle birleştirildi.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirCânı kim cânânı içün sevse cânânın severFuzûlî · Gazel

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

zâr

Ağlayıp inleyen

dâğ-ı hicrân

Ayrılığın gönülde bıraktığı yanık yara

büt

Put; Divan şiirinde acımasız güzel

peykân

Okun sivri demir ucu, temren

dil-i mecrûh

Yaralı gönül

pâyân

Son, bitiş

genc-i âfiyet

Sağlık ve esenlik hazinesi

münacat

Allah’a yakarış olarak yazılan şiir