Menüm tek hîç kim zâr u perîşân olmasun yâ Rab
Her beyti ayrı bir yakarış olan; kendisi için değil eziyetin sürmesi için dua eden ve esenliği meyhane köşesinde bulan yedi beyitlik münacat gazeli.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Menüm tek hîç kim u perîşân olmasun yâ Rab
Esîr-i derd-i ışk u olmasun yâ Rab
1Hiç kimse benim gibi ağlayıp perişan olmasın yâ Rab.
2Kimse aşk derdinin ve ayrılık yarasının esiri olmasın yâ Rab.
- 2
Dem-â-dem cevrlerdür çekdügüm bî-rahm bütlerden
Bu kâfirler esîri bir müselmân olmasun yâ Rab
1Merhametsiz güzellerden çektiğim eziyet hiç kesilmiyor.
2Bir Müslüman bu kâfirlerin esiri olmasın yâ Rab.
Sevgili “büt” oluyor, yani taştan yapılmış ve acıması olmayan bir put. Şair kendini Müslüman, sevgiliyi kâfir sayarak eziyeti bir din farkı kadar aşılmaz gösteriyor.
- 3
Görüp endîşe-i katlümde ol mâhı budur derdüm
Ki bu endîşeden ol meh peşîmân olmasun yâ Rab
1O ay yüzlü beni öldürmeyi düşünürken tek derdim şu:
2Bu düşünceden dolayı pişman olmasın yâ Rab.
Sevgili öldürmeyi düşünüyor, âşığın derdi ise ölmek değil: O düşünceden vazgeçilmesi. Kendi canını dua konusu yapmayan biri, katilinin pişmanlığını asıl tehlike sayıyor.
- 4
Çıkarmak etseler tenden çeküp peykânın ol servün
Çıkan olsun olmasun yâ Rab
1O servi boylunun ok temrenini bedenimden çekip çıkarsalar,
2yaralı gönlüm çıksın, temren yerinde kalsın yâ Rab.
Ok temreni çıkarılırken yaralı gönül çıksın deniyor; yara değil, yarayı bırakan iz korunmak isteniyor. Sevgiliden kalan tek nesne bedende kalsın diye organ feda ediliyor.
- 5
Demen kim adli yoh yâ zulmü çoh her hâl ile olsa
Gönül tahtına andan özge sultân olmasun yâ Rab
1Bana “adaleti yok, zulmü çok” demeyin; nasıl olursa olsun,
2gönül tahtına ondan başka sultan oturmasın yâ Rab.
Sevgili adaletsiz sayılıyor ama tahttan indirilmesi istenmiyor. Fuzûlî gönlü bir ülke gibi düşünüp kötü yönetimi yönetimsizliğe yeğ tutuyor; sadakat burada bir siyasi tercih oluyor.
- 6
Cefâ vü cevr ile mu‘tâdem anlarsuz nolur hâlüm
Cefâsına had ü cevrine olmasun yâ Rab
1Eziyetine alıştım; onlar olmasa hâlim ne olur?
2Cefasının ölçüsü, eziyetinin sonu olmasın yâ Rab.
Eziyet alışkanlık hâline gelince yokluğu da bir tehdide dönüşüyor: “Onlarsız hâlim ne olur?” Şair cefanın sona ermemesi için dua ederek acıyı bir hayat şartı yapıyor.
- 7
Fuzûlî buldu meyhâne küncinde
Mübârek mülkdür ol mülk vîrân olmasun yâ Rab
1Fuzûlî esenlik hazinesini meyhane köşesinde buldu.
2O mülk mübarektir; viran olmasın yâ Rab.
Altı beyit boyunca dert dilenen şair, sağlığı beklenmedik bir yerde buluyor: meyhane köşesi. “Mübârek mülk” sözü mescitten alınmış bir sıfatı meyhaneye taşıdığı için beytin cesareti burada.
Metnin kaynağı
Ali Rıza Özuygun ve Lokman Gözcü’nün şerhinde (Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 9/1, 2014, s. 21) verdiği metin esas alındı. Türkçe Vikikaynak’ın 140489 numaralı sürümü karşılaştırıldı; ilk dizede “olmasın” yazan redif, şerh metnindeki “olmasun” biçimiyle birleştirildi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dua kalıbı ilk bakışta cömert görünüyor: Kimse benim gibi olmasın. Fakat “tek” sözü “yalnız” diye de okunduğundan aynı dize, acıda rakipsiz kalma isteğini saklıyor.