Cefa şiirleri

Divan şiirinde cefa bir kaza değil, ilişkinin kuralıdır. Sevgili eziyet eder çünkü rolü budur; âşık dayanır çünkü rolü de budur. Bu yüzden cefa şiirlerinde asıl soru “neden ediyor” değil, “ne zamana kadar dayanılır”dır.

Cevaplar şaire göre değişir. Nâbî simetri kurar: çektiğimi çek. Mihrî Hatun pazarlığa girer — madem öldüreceksin, bâri rakibi öldür. Tevhide Hanım ise verilmiş bir sözü hatırlatır; onunki ilenme değil, alacak talebidir.

Halk şiirinde cefanın kaynağı çoğu kez sevgiliden çıkıp hayata yayılır: gurbet, yoksulluk, ayrılık. Orada dayanmak bir erdem değil, mecburiyettir.

Bu sayfadaki şiirler aynı eziyetin karşısında dört ayrı duruşu bir arada gösteriyor.