Vefasızlık şiirleri

Vefasızlık divan şiirinde bir şikâyet konusu değil, sevgilinin tanımının parçasıdır. Sevgili zaten sözünde durmaz; şairin işi bunu keşfetmek değil, karşısında nasıl duracağını bulmaktır.

Cevaplar birbirinden çok farklıdır. Mihrî Hatun beddua eder ve bedduasını geri alarak daha da ağırlaştırır. Nâbî aynı simetriyi kurar: çektiğimi çek. Tevhide Hanım ise verilmiş bir sözü hatırlatır — onunki bir ilenme değil, bir alacak talebidir.

Halk şiirinde vefasızlık daha çok bir uyarıya dönüşür: “her dilbere meyil verme”. Burada mesele karşıdakini cezalandırmak değil, bir daha aynı yere düşmemektir.

Bu sayfadaki şiirler aynı yaranın dört ayrı kapanma biçimini gösteriyor.