Âhımız Redifli Gazel
Vâsıf’ın gazelinde âşığın ahı göğü karartan dumana, sevgilinin saçı ise ay yüzünü örten perdeye dönüşür. Canı feda etmeye hazır âşık, dünya makamının geçiciliğini bilir; bütün varlığını kavuşmaya harcasa da sevgilinin bağışına erişemez.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Zulmet-resân-ı âlem olub dûd-i âhımız
İntâc-ı matlab etmedi baht-ı siyâhımız
1Ahımızın dumanı dünyaya karanlık yaydı.
2Yine de kara bahtımız dileğimizi gerçekleştirmedi.
- 2
Şükrâne-i kudûmuna cân eyleriz fidâ
Âyin-i aşk içinde budur resm-i râhımız
1Gelişine şükür olarak canımızı feda ederiz.
2Aşk töresi içinde yolumuzun geleneği budur.
Sevgilinin gelişi, can bağışlamayı gerektirecek kadar büyük bir nimet sayılır. Canı feda etmek tek seferlik taşkınlık değil, aşk yolunun yerleşmiş töresi olarak açıklanır ve âşığın bağlılığı bir davranış ölçüsüne dönüşür.
- 3
Fâni değil mi -i devr-i kâinât
Olsa aceb mi izz ü câhımız
1Kâinatın işlediği bu düzen geçici değil midir?
2İzzetimiz ve makamımız su üstündeki nakış olsa şaşılır mı?
Kâinatın işleyişi bile geçiciyken toplumsal itibarın kalıcı olması beklenemez. Suya çizilen nakış benzetmesi, izzet ve makamın görünse de hemen silinen bir görüntüden başka bir şey olmadığını anlatır.
- 4
Etmiş ihâta zülf-i siyeh rû-yi âlini
Olmuş nihân zîr-i içre mâhımız
1Siyah saçın al renkli yüzünü bütünüyle çevrelemiş.
2Ayımız, örtünün altında gizlenmiş.
Siyah saçın kırmızıya çalan yüzü kuşatması renk karşıtlığı yaratır. Ayın perde altında kalması, sevgilinin yüzünün örtülüşünü göksel bir tutulmaya benzetir ve görünmeyen güzelliğin özlemini artırır.
- 5
Etsek meta-ı vasla -ı vücûdı sarf
Gencînelerle hâsıl olur mı refâhımız
1Kavuşma malını almak için varlığımızın parasını harcasak,
2Hazineler versek bile rahatlığa erişebilir miyiz?
Kavuşma, bedeli bütün varlık olan bir mal gibi düşünülür; fakat hazineler bile sonucu güvenceye alamaz. Âşık, maddi değiş tokuşun sevgi alanında işlemediğini ve rahatlığın satın alınamayacağını kabul eder.
- 6
Vâsıf nedir kabâhat ü ısyânımız aceb
Affeylemez o şûh-ı sitem-ker günâhımız
1Vâsıf, acaba suçumuz ve isyanımız nedir?
2O eziyet eden güzel bizim günahımızı bağışlamıyor.
Kapanışta şair sevgilinin cezalandırdığı suçun ne olduğunu sorar. Sevmenin günah sayılmasıyla bağışlanmama hâli yan yana gelir; eziyet eden güzel hem hükmü veren hem affı esirgeyen kişi konumundadır.
Metnin kaynağı
Enderunlu Vâsıf kimliği sabit revizyon yazar alanı ve bağımsız kaynak denetimiyle bağlandı.
Atıf kanıtını aç ↗Türkçe Vikikaynak sabit oldid 143790; 6 birim/12 dize.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Gülsitânlar zîneti kâşâneler pîrâyesiEnderunlu Vâsıf · Tarih manzumesi→
Âşığın ahı kişisel bir iç çekiş olmaktan çıkar, dumanıyla bütün dünyayı karartan bir güce dönüşür. Buna rağmen dileğin gerçekleşmemesi, duygunun büyüklüğü ile kara talihin değişmezliği arasındaki acı karşıtlığı kurar.