Geçicilik şiirleri

Dünyanın geçiciliği Türk şiirinin en eski konularından biridir ve neredeyse hiç değişmeden sürer. Değişen şey, geçicilikten çıkarılan sonuçtur.

Bir damar bunu bir uyarı sayar: madem her şey geçici, kibirlenme. Nâbî'nin gazelleri bu çizgidedir ve muhatabı çoğu kez makam sahibidir.

Başka bir damar aynı öncülden tam tersini çıkarır: madem her şey geçici, bugünü yaşa. Şeyhî'nin rindliği de Sabahattin Ali'nin “günümüzü hoş geçirsek”i de bu sonuca varır — biri neşeyle, öteki bezginlikle.

Üçüncüsü ne uyarır ne davet eder, yalnız sayar: Celâl Sahir'in elli iki yılı elli iki güne indiren dizesi gibi. Bu sayfadaki şiirler aynı gerçekten üç ayrı hayat tavrının nasıl doğduğunu gösteriyor.