Zaman şiirleri

Zaman şiirlerinin ikiye ayrıldığı yer, şairin nerede durduğudur. Dışarıdakine zaman hızlı geçer; kapalı olana geçmez.

Sabahattin Ali'nin hapishane şiirinde nakarat her dörtlükte döner: “geçmiyor günler, geçmiyor”. Dışarısı ise duyulmuş bir rivayettir — “günler su gibi akarmış”. Aynı zaman iki hızda akıyor ve fark, duvarın hangi tarafında olduğunuz.

Klasik ve tekke şiirinde zaman bir fırsat olarak ölçülür. Kul Nesîmî “gitti bugünkü gün dün ele girmez” derken bir muhasebe yapıyor; Celâl Sahir elli iki yılı elli iki güne indirirken aynı muhasebenin sonucunu veriyor.

Bu sayfadaki şiirler zamanın nesnel bir ölçü değil, bir konum meselesi olduğunu gösteriyor.