Akşam şiirleri

Akşam Türk şiirinde bir saat değil, bir eşik. Divan şiirinde “şeb” yani gece ayrılığın zamanıdır; akşam ise o gecenin başlangıcı olarak korkulan andır.

Ahmet Hâşim'de akşam bir program hâline gelir. “Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta” dizesinde bakmak öğütlenir ama bakılan şeyin ne olduğu söylenmez — okur manzarayı değil, manzaraya bakan gözü hisseder. Hâşim için akşam, nesnelerin sınırlarının silindiği ve şiirin mümkün olduğu tek saattir.

Modern şiirde akşam gündelikleşir: iş çıkışı, sokak lambaları, eve dönüş. Bu sayfadaki şiirler aynı saatin nasıl önce tehdit, sonra estetik program, sonra sıradan bir vakit hâline geldiğini izliyor.