Hayal şiirleri
17 şiir · 9 şair
Divan şiirinde hayal bir kaçış değil, görme biçimidir. Sevgili bedeniyle değil hayaliyle bulunur ve bu hayal âşığın gözünden hiç çıkmadığı için ayrılık bile bir tür beraberliktir. Bâkî'de sevgilinin hayali gözyaşının içinde durur; su akar, sûret kalır.
Servet-i Fünûn şairlerinde hayal bir yer kazanır. Cenab Şahabeddin'de “hülya” bir hâlin değil, bir mekânın adıdır: şair oraya gider, oradan bakar, oradan yazar. Gerçekle hayal arasındaki sınır burada bilinçli olarak bulanıklaştırılır, çünkü şiirin işi gerçeği bildirmek değil, ona bir renk katmaktır.
Modern şiirde hayalin itibarı düşer. Orhan Veli'de hülya kurmak biraz da kendini avutmaktır ve şiir uyanmayı, hatta uyanmak zorunda kalmayı anlatır. Bu sayfadaki şiirler hayalin sırayla nasıl bir görme aracı, bir sığınak ve bir yanılgı sayıldığını gösteriyor.
17 şiir
