Su şiirleri
12 şiir · 7 şair
Su Türk şiirinde en çok kullanılan benzetme kaynaklarından biri ve neredeyse her zaman bir hareket taşır. Divan şiirinde akan su geçen ömürdür; gözyaşı da sudur, ırmak da, ve ikisi arasındaki geçiş şairin en sık kurduğu köprüdür. Bir beyitte akan şeyin su mu göz mü olduğu çoğu kez kasten belirsiz bırakılır.
Tekke şiirinde su arınmanın maddesidir. Abdest, aşkın ateşini söndüren su, kaynağına dönen dere — bunlar süs değil, yolun aşamalarının adı. Yunus Emre'de suyun kaynağa dönmesi, canın aslına dönmesiyle aynı cümlede söylenir.
Modern şiirde su bir yere bağlanır ve adı konur: Boğaz, deniz, bir kıyı. Orhan Veli Rumelihisarı'na oturup Boğaziçi'ne bakarken suyu bir simge olarak değil, oturulacak bir kenar olarak kullanır — benzetme yerini manzaraya bırakır. Bu sayfadaki şiirler suyun sırayla zaman, arınma ve mekân olarak nasıl kullanıldığını gösteriyor.
12 şiir
