Öğle
Öğle sıcağında suyu inciden çiçeklerle, böcek sesini uyku kasidesiyle dolduran ve kıyıda güneş ışığını içmiş serap kızlarını bırakan dört dizelik şiir.
- 1
Yeşil sularda büyük inciden çiçekler açar,
Gümüş böcekler okur âba bir neşîde-i hâb.
Günümüz Türkçesi +
1Yeşil sularda büyük inciden çiçekler açar,
2gümüş böcekler suya bir uyku kasidesi okur.
- 2
Durur sevâhilin üstünde, bî-heves, bî-tâb,
Güneş ziyâsını içmiş benât-ı hâb u serâb.
Günümüz Türkçesi +
1Kıyıların üstünde isteksiz ve güçsüz durur
2güneşin ışığını içmiş uyku ve serap kızları.
Beyit yorumu +
Öğle vakti hareketi bitiriyor; kızlar ışığı içtikleri için güçsüz. Serap sözü manzaranın gerçekliğini de askıya alıyor, sahne belki hiç yok.
Metnin kaynağı
Vikikaynak'ın 140707 numaralı kalıcı revizyonu esas alındı; sayfa ilk yayım künyesini "Servet-i Fünun, nr. 1054, 4 Ağustos 1911, s. 319" olarak veriyor. Kaynaktaki HTML karakter kısaltmaları (â, î, û) şapkalı harflere çevrildi; satır sonu boşlukları temizlendi. Sayfadaki Osmanlıca başlık şablonu okuma metnine alınmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Beyit yorumu +
Öğle sıcağı ses ile ışığı birbirine karıştırıyor; böcek vızıltısı suya okunan bir şarkıya dönüşüyor. Çiçek inciden olduğu için manzara canlı değil taşlaşmış.