Hayâli ârızın bağı gönülde gülizarımdır
Gönlü bir gül bahçesine çeviren gazel. Ama bahçedeki güller açılmıyor, açanlar soluyor; sonunda emanet edilen tek şey bir yadigâr oluyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hayâli ârızın bağı gönülde gülizarımdır
Açıldı dağlar kim sînede evvem beharımdır
1Yanağının hayali gönlümde bir gül bahçesidir;
2göğsümde açılan yaralar benim ilk baharımdır.
- 2
Güli ümmidim açılmaz açıldı soldu hep güller
Bu gülşende figandan bihaber ancak nigârımdır
1Umut gülüm açılmaz; bütün güller açıldı ve soldu.
2Bu bahçede feryadımdan habersiz olan yalnız sevgilimdir.
Bahar tamamlanıyor ve umut gülü hiç açılmıyor. Son dizedeki habersizlik en ağır ceza: bütün bahçe duyuyor, duyulması gereken kişi duymuyor.
- 3
Hikâyettir sana şerhi derunumdan değil şevka
Senin aşkınla yanmak tabemahşer iftiharımdır
1İçimi anlatmam sana bir hikâyedir, coşkudan değil;
2senin aşkınla yanmak mahşere kadar övüncümdür.
İtiraf bir hikâye olarak nitelendiriliyor — yani dinleyen için ciddi değil. Ama şair yanmayı bir onur sayıyor ve süreyi mahşere kadar uzatıyor.
- 4
Neden küstün bilir hep cürmün inkâr eylemez âşık
Sebep bu infiale naleî bî ihtiyarımdır
1Neden küstüğünü âşık bilir, suçunu inkâr etmez;
2bu kırgınlığın sebebi elimde olmayan iniltimdir.
Suç kabul ediliyor ve tarif ediliyor: elde olmayan bir inilti. Âşığın kusuru sessiz kalamamak — ve bu, kusurların en savunulamaz olanı.
- 5
Salın ey nahli nâzım gel nolur bir kerre serv âsa
Sarayındır bu gönlüm ande eşkim cuyibarımdır
1Ey naz fidanım, gel ne olur bir kez servi gibi salın;
2bu gönül senin sarayındır, gözyaşım da oranın ırmağı.
Gönül bir saraya, gözyaşı o sarayın ırmağına dönüşüyor. Sevgiliye bir kez salınması için yapılan rica, mimarî bir davete benziyor.
- 6
Emanet eyledim bir tahfecik ol şahı hubane
Gönül derler anın adına Leylâ yadigârımdır
1O güzeller şahına küçük bir armağan emanet ettim;
2adına gönül derler Leylâ, benim yadigârımdır.
Mahlas beytinde şair gönlünü bir emanet, bir yadigâr olarak veriyor. Gazel boyunca kurulan bahçe ve saray sonunda küçücük bir armağana indirgeniyor — ve o armağan geri istenmiyor, bırakılıyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142060 numaralı sürüm esas alındı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Yara ile çiçek aynı fiile bağlanıyor: “açılmak”. Şair göğsündeki yanık izlerini baharın açılışı sayıyor — acı bir mevsime dönüşüyor.