DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Muhibbî/Belâsı hoş gelir
Gazel · 16. yüzyıl

Belâsı hoş gelir

Redifi “hoş gelir” olan gazel, âşığın rızasını bir liste hâline getirir: cefa, dert, ok yarası, dikenin acısı. Her beyit yeni bir acıyı sayar ve aynı redifle onaylar. Son beyitte tercih açıkça söylenir — dünyaya padişah olmak değil, sevgiliye dilenci olmak.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Bana dildârın cefâsı hoş gelir

    Nitekim gayre vefâsı hoş gelir

    1Bana sevgilinin cefası hoş gelir

    2Nasıl ki başkasına vefası hoş geliyorsa

    Matla payları bölüşüyor: âşığa cefa, gayre vefa. “Gayr” divan şiirinde rakip demektir; burada âşık rakibin nasibini itirazsız kaydeder. Redif iki eşit olmayan payı aynı cümleyle bitirerek eşitler, gazelin bütün mantığı bu eşitlemeye dayanır.

  2. 2

    Derdi ile hoş geçer dil dilberin

    Derd sanma kim devâsı hoş gelir

    1Gönül, dilberin derdiyle hoş geçinir

    2Onu dert sanma; devası hoş gelir

    “Dil” ve “dilber” aynı Farsça kökten gelir (dil: gönül, dilber: gönül alan); beyit bu yakınlığı cinasa çevirir. İkinci dize kasten kaygan: “devâsı” hem derdin ilacı hem derdin kendisi okunabilir. İki okumada da âşık şifayı derdin içinde arar.

  3. 3

    -ı peykânı kızıl güldür bana

    Bülbülüm -ı belâsı hoş gelir

    1Okunun temreninin açtığı yara bana kızıl güldür

    2Ben bülbülüm; belasının dikeni bana hoş gelir

    Yara kanın rengiyle güle dönüşür; âşık kendini bülbül ilan edince dikenin payı da ona düşer. Peykân okun demir ucudur ve divan şiirinde sevgilinin kirpiği için sabit istiaredir. Beyit gül–bülbül–hâr üçlüsünü ok–yara–kan üçlüsüne bindirir.

  4. 4

    Yâreme merhem durur çün -ı dost

    Cânıma -i belâsı hoş gelir

    1Dostun açtığı yara benim yarama merhemdir madem

    2Belasının oku canıma hoş gelir

    Beyit bir kıyas gibi kurulmuş: yara merhemse, onu açan ok da armağandır. “Zahm-ı dost” ile “tîr-i belâ” aynı elden gelir. Kafiye kelimesi “belâsı” bir önceki beyitte de geçiyor; îtâ denen bu tekrar kusur sayılır, kaynaktaki gibi bırakıldı.

  5. 5

    Ey Muhibbî âleme şâh olmadan

    Dilberin olmak gedâsı hoş gelir

    1Ey Muhibbî, âleme padişah olmaktansa

    2Dilberin dilencisi olmak hoş gelir

    Şâh ile gedâ karşıtlığı divan şiirinin en bilinen kalıplarındandır, ama bu beyti söyleyen gerçekten âleme şâhtır. Mahlasın arkasındaki kimlik klişeyi bir tercihe çevirir. Redif değişmez: tahtı bırakmak da “hoş gelir” listesine yazılır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak'taki 142018 numaralı sürüm esas alındı; on satırın onu da şiire ait, başlık metne alınmadı. Metinde bir teknik pürüz var: “belâsı” kafiye kelimesi hem üçüncü hem dördüncü beyitte kullanılmış, yani divan tekniğinde kusur sayılan îtâ; kaynaktaki hâliyle bırakıldı. Kalıp kısa remel (Fâilâtün Fâilâtün Fâilün) ve on dizede de tutuyor.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirBahs
Cânı mı var kimsenün eyleye cânân ile bahs
Muhibbî · Gazel

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

dildâr

gönlü tutan, sevgili

gayr

başkası; divan şiirinde rakip

devâ

çare, ilaç

zahm

yara

peykân

okun demir ucu, temren

hâr

diken

tîr

ok

gedâ

dilenci